ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٨ - قرائت

٦- از چشمه‌اى كه بندگان خدا از آن مينوشند آن چشمه را (بهر كجا بخواهند) ميرانند راندنى آسان.

٧- نيكوكاران بنذر وفا ميكنند و از روزى كه بدى آن فاش و آشكار است ميترسند.

٨- و طعام را با آنكه آن را دوست ميدارند (يا فقط به محبّت و عشق بخدا طعام مخصوص و منحصر خود را) به مستمندى و به يتيمى و اسيرى از- اسيران مشرك ميخورانند.

٩- (و بزبان حال يا قال ميگويند) شما را فقط براى طلب خشنودى خداى تعالى ميخورانيم از شما پاداشى نميخواهيم و نه سپاس دارى.

١٠- ما جدّا از پروردگار خويش روزى كه (از شدّت وحشت چهره‌ها) ترش در كمال سختى باشد بيم داريم.

قرائت:

اهل مدينه و ابو بكر از عاصم و كسايى، و سلاسل، را با تنوين و همين طور (قواريرا) و بر تمامى وقف بر الف نموده‌اند. ابن كثير و خلف، سلاسل را، بدون تنوين و قوارير را اوّل را با تنوين و قواريرا دوّم را بدون تنوين و بر سلاسل و قوارير دوّم وقف نموده‌اند بدون الف حمزه و يعقوب در تمامى بدون تنوين و بغير الف وقف كرده‌اند. ابو عمرو و ابن عامر و حفص بدون تنوين در سلاسل و قوارير مگر اينكه ايشان وقف بر سلاسل و قوارير اوّل با الف و قوارير دوّم را بدون الف جز اينكه شجاع هم سلاسل را نيز وقف بدون الف مينمود.