مقصود از آن، مذاهب فقهى‌اى است كه در ميان گروه زيادى از مسلمانان باقى مانده و تا به امروز مورد عمل قرار مى‌گيرد. اين مذاهب عبارت‌اند از: حنفى، مالكى، شافعى و حنبلى.

فصل ششم: منابع استنباط از ديدگاه فقهاى اسلام

كليات مبحث منابع استنباط احكام از ديدگاه فقهاى مكتب اهل بيت و فقهاى اهل سنت مباحث فصل ششم كتاب را تشكيل مى‌دهند.

مقدمه اين فصل شامل مباحث نظام تشريع احكام، تفاوت فقها در نحوه استنباط و حجيت و عدم حجيت ادله است و سپس در دو بخش، منابع اتفاقى و غير اتفاقى فقهاى اسلام معرفى شده است:

١. منابع اصلى و مورد اتفاق استنباط، در فريقين

الف) قرآن، ب) سنت، ج) اجماع، د) دليل عقل، هـ) قواعد فقهيه، و) اصول عمليه.

٢. منابع مورد اختلاف استنباط در فريقين

الف) قياس، ب) استحسان،ج) مصالح مرسله، د) سد و فتح ذرايع.

مصالح مرسله

مصالح و مضارّى را كه خطاب خاص يا عام ندارد، ولى از مذاق شرع به دست مى‌آيد، مصالح مرسله گويند؛ مانند اينكه كفار هنگام جنگ عده‌اى از اسراى