در قرآن كريم نيز به همين معنا به كار رفته است: «و ثمود الذين جابوا الصخرَ بالواد؛ (٦) قوم ثمود كه صخره‌ها را شكافته و با آن خانه مى‌ساختند»، جوب در اين آيه به معناى خَرق و نَقب آمده است. (٧)

«جوب البلاد»، يعنى پيمودن شهرها (٨). «جوبة» به معناى حفره و شكاف ميان دو چيز (٩) است.

جواب، به معناى بازگرداندن است و از مصاديق آن، جواب نامه (١٠)، جواب سخن (١١)، جواب درخواست (١٢) و جواب سؤال (١٣) است.

پاسخ به نوشتار و سخن، يا به سلب است و يا به ايجاب (١٤)، اما پاسخ به درخواست، اطاعت و استجابت است كه فقط با ايجاب است. (١٥) از همين قبيل است قول خداوند عزّ وجلّ در قرآن: {قد أجيبت دعوتكما فاستقيما } ؛ (١٦) يعنى هر چه را خواستيد، خداوند به شما بخشيد». (١٧)

(٦) سوره فجر، آيه ٩.
(٧) تهذيب اللغه، ج١١، ص٢١٨؛ لسان العرب، ج٢، ص ٤٠٦.
(٨) النهاية فى غريب الحديث و الأثر، ج١، ص٣١١، لسان العرب، ج٢، ص ٤٠٦ و ٤٠٧؛ تاج العروس، ج١، ص ١٩٣.
(٩) جمهرة اللغه، ج٢، ص ١٠١٧؛ لسان العرب، ج٢، ص ٤٠٧؛ قاموس المحيط، ج١، ص ١٧٦؛ مجمع البحرين، ج١، ص٣٣٥.
(١٠) المصباح المنير، ص١١٣.
(١١)كتاب العين، ج٦، ص ١٩٣؛ المحيط في اللغة، ج٧، ص ٢٠١؛ معجم مقاييس اللغه، ج١، ص ٤٩١؛ تهذيب اللغه، ج١١، ص٢١٩؛ المفردات، ص ٢١٠.
(١٢)المفردات، ص ٢١٠؛ المصباح المنير، ص١١٣.
(١٣) الصحاح، ج١، ص ١٠٤؛ المصباح المنير، ص١١٣.
(١٤) محيط المحيط، ص١٣٤؛ المعجم الوسيط، ص١٤٥.
(١٥) المصباح المنير، ص ١١٣.
(١٦) سوره يونس، آيه ٨٩.
(١٧) المفردات، ص٢١٠.