فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧٢ - همراه با دايرة المعارف فقه اسلامى- اجابت
دارد از خدا كه به وسيله دعا و عملش به آن برسد. براى اجابت دعا و تعجيل در اجابت، شروط متعدد و اوقات و جايگاههاى مخصوصى به طور مفصّل در جاى خود ذكر شده است. (٣٠)(ر.ك: دعاء)
٢.اجابت از طرف انسان كه گاهى در بردارنده اقرار و طاعت و گاهى ترك و عدم انقياد است.
تقسيم دوم، به حسب نوع اجابت
١. اجابت گفتارى كه با لفظ ابراز مىشود، مانند جواب دادن سلام.
٢. اجابت فعلى كه با عمل، پاسخ درخواست كسى داده مىشود.
٣. اجابت تقريرى، گاهى سكوت، در بعضى حالات، اجابت شمرده مىشود؛ مانند سكوت كردن دختر باكره به هنگام اجازه خواستن از وى در عقد نكاح. (٣١)
٤. اجابت مكتوب .
تقسيم سوم، به لحاظ حكم تكليفى اجابت
١. اجابت واجب؛ مانند اجابت امام در فرمان جهاد، اجابت مستغيث (فرياد جو) براى حفظ جان يا آبرو يا مال وى، جواب سلام.
٢. اجابت مستحب؛ مانند اجابت مؤذّن، بدين گونه كه جملات اذان را با او تكرار كنيم.
٣. اجابت حرام؛ مثل اجابت براى معصيت يا اجابت ستمگر.
(٣٠) الرسائل العشر، ابن فهد حلّى، ص ٤٣١ ـ ٤٣٤.
(٣١) شرائع الاسلام، ج٢، ص ٢٧٨؛ جواهر الكلام، ج٢٩، ص ٢٠٣ ؛ الحدائق الناضرة، ج٢٣، ص ٢٦٣.