نويسنده بعد از تعريف لغوى واصطلاحى حضانت و تشريح وظايف و حقوق صاحب حق حضانت، به بررسى اقوال دوازده گانه و ادله مختلف در اين زمينه مى‌پردازد. او نخست فرض وجود پدر و مادر را از فرض فقدان يكى از آنها جدا مى‌كند و در فرض نخست نيز ميان صورتى كه پدر و مادر زندگى مشترك دارند و صورتى كه از هم طلاق گرفته‌اند، فرق مى‌نهد. سپس در فرض زندگى مشترك، به بررسى سندى و دلالى روايات و نيز ادله قرآنى و مؤيدات عقلى پرداخته و در نهايت اين قول را بر مى‌گزيند كه حق حضانت كودك در دوران شيرخوارگى، مشترك ميان پدر و مادر است و پس از آن متعلق به پدر مى‌باشد. در فرض طلاق نيز معتقد است كه حق حضانت فرزند ـ اعم از پسر يا دختر ـ تا سن هفت سالگى در صورتى كه مادر ازدواج نكرده باشد با اوست و پس از آن با پدر مى‌باشد. نويسنده در فرض فقدان يكى از والدين نيز حق حضانت را براى ديگرى ثابت مى‌داند و حقى براى شخص ثالث قائل نيست.

كليد واژگان: حضانت، رضاع، طلاق، پدر، مادر، كودك، فرزند.