اوصياى رسول خدا (ص) آن است كه اطاعت از ايشان واجب است. حضرت صادق (ع) فرمود: بله، ايشان همان كسانى هستند كه خداوند متعال در مورد آنان فرموده است: «از خداوند و از رسول او و از صاحبان امر كه از خود شما هستند، اطاعت كنيد» و همچنين آيه «به درستى كه ولىّ و رهبر شما خداوند و رسول او و كسانى اند كه ايمان آورده‌اند»، در مورد ايشان نازل شده است.

اين صحيحه اولاً با پاسخ مثبت آن حضرت در تأييد نظر راوى و ثانياً با ذكر آيه اوّل و تطبيق آن بر ائمه (ع) و تفسير اولى الأمر مذكور در آيه به ايشان دلالت مى‌كند كه اطاعت از اوصياء كه بى شك همان امامان معصوم هستند، واجب است.

هر دو جمله بر وجوب اطاعت از اوامر شخصى امامان معصوم(ع) كه در مقام اعمال ولايت صادر مى‌كنند، نيز دلالت دارد.

٣. معتبره ابى الصباح كنانى:

قال: قال أبو عبداللّه‌(ع): نحن قوم فرض اللّه‌ عزّوجلّ طاعتنا، لنا الأنفال و لنا صفو المال (٥)...؛

أبى الصباح كنانى از امام صادق(ع) نقل كرده است كه فرمود: ما قومى هستيم كه خداوند عزّوجلّ اطاعت از ما را واجب كرده است وانفال و اموال برگزيده براى ماست... .

دلالت حديث بر وجوب اطاعت از ائمه ، روشن و واضح است.

٤. صحيحه زراره از امام باقر(ع):

عن أبي جعفر(ع) قال: ذروة الأمر و سنامه و مفتاحه و باب الأشياء و رضا الرحمن تبارك و تعالى، الطاعة للإمام بعد معرفته. ثمّ قال: إنّ اللّه‌ تبارك و

(٥) همان، ح٦.