٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٢٢

دليل قطعى و بى ارزش قرار دادن شهرت فتوايى را نقد كرد و از سوى ديگر، با اخباريان هم مبارزه كرد و بساطشان را برچيد. مرحوم وحيد بهبهانى هم بر كتاب مجمع الفائده و البرهانِ محقق اردبيلى حاشيه دارد هم بر مفاتيح فيض كاشانى تعليقه دارد.

آيت اللّه‌ هاشمى شاهرودى، سپس ويژگى‌هاى فكرى اخباريان برشمرد و افزود: اخباريان چهار شاخصه فكرى داشتند. آنان اجماع، اصل برائت در شبهات تحريميه و ظهورات قرآنى را بدون روايت قبول ندارند. آنان همه روايات كتب اربعه را قبول دارند، تقليد و احكام عقل نظرى را هم در مسائل فقهى قبول ندارند. مرحوم فيض در قرن يازدهم مى‌زيست و شايد شاگرد برخى از شاگردان محقق اردبيلى بود و از اين رو، تحت تأثير محقق اردبيلى قرار داشت . برخى گفته‌اند كه فيض فقهيى اخبارى مسلك است؛ چون اجماع و تقليد را قبول ندارد و بيشتر تمايل به نقل احاديث دارد، ولى در واقع اين گونه نيست، پس از آن دوران اخباريگرى شد. عصر محقق اردبيلى تا حدود يك قرن بعد، عصر بازنگرى روش‌ها و استدلال هاى فقهى گذشتگان بود. مرحوم فيض در ميان اين دوران و در ابتداى شروع اخباريگرى مى‌زيست . او در مقدمه مفاتيح به اجماع زياد اشاره مى‌كند و در كتاب معتصم هم به اجماع توجه دارد. او اجماعى راقبول دارد كه كاشف از قول معصوم باشد كه در كلام ديگر فقها هم اين تعبير آمده است. او در كتاب مفاتيح به مجتهدان بسيار احترام مى‌گذارد و با اين وصف، ديگر نمى‌توان او را اخبارى قلمداد كرد.

پس از سخنان رئيس قوه قضائيه، آيت اللّه‌ نمازى نقش فيض كاشانى را در پيرايش علم اخلاق از انحرافات بررسى كرد و شبهه تمايل وى به تصوف را بى اساس دانست. به اعتقاد وى، بايد اتهام گرايش به مسلك تصوف و اخباريگرى فيض را با انجام تحقيق گسترده از وى برداشت. آيت اللّه‌ نمازى افزود: بعد از گذر چهارصد سال به خوبى درك مى‌كنيم كه فيض كاشانى، واقعاً منشأ فيض بود. وى در تفسير، كتاب صافى و در حديث، كتاب شافى و وافى را نوشت و در فقه هم كتب زيادى