قسم اول، شبيه سازى عضو: انقلاب علم ژنتيك به اين نتيجه رسيده است كه ممكن است يك سلول از عضوى را با ابزارهايى جدا سازيم و آن را در دستگاه‌هاى ويژه‌اى قرار دهيم و با ابزارى ديگر به آن غذا دهيم تا به سلول‌هاى همانند بيشتر و متصل، تكثير گردد و سپس به قطعه‌اى پوست يا عضو ديگرى كه سلول از آن گرفته شده، تبديل شود و مثلاً پوست تازه‌اى به دست آوريم كه نسخه دوم از همان پوست اصلى است. از اين عضو جديد مى‌توان در معالجه همان عضو يا معالجه شخصى كه سلول از آن گرفته شده، استفاده كرد؛ به طورى كه بدن فرد معيوب يا مقطوع العضو، عضو جديد را به خاطر مشابهتى كه با عضو سابق دارد، مى‌پذيرد و سلامت خود را باز مى‌يابد.

البته برخى اين قسم را چون نتيجه آن انسان يا حيوان كامل نيست، از عنوان شبيه سازى خارج مى‌دانند.

قسم دوم، همزاد سازى: دانستيم كه تخمك زن پس از تلقيح با منى مرد در رحم، تكثير و تبديل به دو سلول، سپس چهار سلول، بعد هشت و شانزده سلول مى‌گردد. هريك از اين سلول‌ها در يك غشا قرار دارند كه همه آنها را در بر مى‌گيرد و هريك از اين سلول‌ها داراى غلاف و ماده سيّال و هسته هستند كه كروموزوم‌ها را در خود جاى داده‌است. پيشرفت علم موجب شده است كه شكافتن اين غشايى كه همه سلول‌ها را پوشانده است امكان‌پذير شود و سلول‌هاى تكثير يافته را از هم جدا كرده و هريك را در غشاى جديدى قرار دهند ـ گفته شده اين ماده از برخى مواد دريايى گرفته مى‌شود ـ در نتيجه، هر سلولى نسخه دوم از سلول قبلى مى‌شود و در محيط مناسب يعنى رحم شروع به تكثير مى‌كند تا تعدادشان به ٣٢ تا برسد، سپس رشد كرده و به فرزند كامل تبديل مى‌شوند. اين فرزندان در همه صفات و خصوصيات مانند يكديگر و جفت‌هاى مشابه‌اند، ممكن است هريك از آنها را در رحم زنى قرار دهند تا به يك فرزند كامل تبديل شوند،