فرد و جامعه، چون براى دستيابى به جامعه‌اى سالم و برخوردارى فرد فرد انسان‌ها از سلامت روحى و سعادت واقعى، نياز به وضع سلسله قوانين و مقررات در قالب واجب، حرام، مستحب و مكروه است كه فقه اسلامى به خوبى جواب گوى آن است.

احكام اسلامى در حوزه فرد، مانند ابواب و مسائلى چون: نماز، روزه، اعتكاف، مسائل مربوط به نظافت ظاهرى و سلامت جسمانى(طهارت و نجاست اطعمه و اشربه و...).

احكام اسلامى در حوزه اجتماع، مانند مسائل مربوط به روابط اجتماعى انسان و وظايف و حقوق او در برابر ديگران تحت عناوينى چون: معاملات، احوال شخصيه (نكاح، طلاق و مانند آن)، مجازات‌هاى جزايى و كيفرى (حدود،قصاص و ديات)، قضاوت و....

فصل پنجم: ادوار فقه اسلامى

در ابتداى اين فصل به عصر تشريع اشاره مى‌شود كه اين دوره شامل دوره ابلاغ كامل قرآن، گردآورى و تدوين آن و تعليم سنّت از سوى پيامبر اكرم(ص) است. سپس مؤلف با اشاره به اينكه، همه مذاهب اسلامى اين دوره را نخستين دوره خود دانسته‌اند، به تفصيل در دو بخش اصلى به بررسى و تبيين دوره‌هاى فقهى فقهاى اهل بيت(ع) و دوره‌هاى شش گانه فقهاى اهل سنت مى‌پردازد.

ادوار فقهاى اهل بيت(ع)

مقدمه: ويژگى‌هاى فقه اهل بيت(ع):

الف) عمل به فقه اهل بيت(ع) مجزى است؛

ب) غناى فقه اهل بيت (ع)؛