٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٢ - سه طلاق در يك مجلس و شهادت بر طلاق آية اللّه جعفر سبحانى

شده است. اين احكام دستخوش تغيير و تحول مى‌شوند. بر خلاف احكامى كه شارع، چارچوب، شكل و كيفيت آنها را مشخص كرده و راهى براى دخالت حاكم اسلامى در اين گونه احكام باز نكرده است. احكامى كه در مورد احوال شخصى افراد تشريع شده از همين قبيل است. بر اين اساس حاكم اسلامى نمى‌تواند در احكام نسب ، مصاهره، رضاع و عدّه دست ببرد. حاكم اسلامى نمى‌تواند براى جزاى خطاكار، چيزى را كه خدا حلال كرده، حرام كند و يا چيزى را كه خدا حرام كرده، حلال كند. اينها احكامى هستند ثابت، كه تحت تأثير رأى حاكم اسلامى و غير آن قرار نمى‌گيرد. اما آن احكامى كه دست تصرف حاكم اسلامى به آن مى‌رسد، احكامى هستند كه ويژگى و شكل آنها به حاكم واگذار شده، تا آنها را طبق مصالح اسلام و مسلمين و مقتضيات و شرايط حاكم بر جامعه، تعيين كند. اينك براى جلوگيرى از خلط اين احكام با يكديگر به تعداد اندكى از اين احكام اشاره مى‌كنيم:

١. در زمينه روابط ديپلماتيك بين المللى:بر حاكم اسلامى لازم است كه مصالح اسلام و مسلمين را رعايت كند و اين يك اصل ثابت و قاعده كلى است. اما كيفيت رعايت، با اختلاف شرايط زمانى و مكانى تغيير مى‌كند. ممكن است در يك زمان، صلح و دوستى با دشمن، به مصلحت اسلام و مسلمين باشد و در زمان ديگر جنگ و دشمنى. همچنين مقررات و احكام خاص در اين زمينه بر حسب تغيير شرايط، تغيير مى‌كند. اما اين مقررات و احكام از چارچوب آن قانون عام، يعنى رعايت مصالح مسلمين خارج نمى‌شود مثل اين كه خدا فرموده است:

{و لن يجعل اللّه‌ُ للكافرينَ على المؤمنين سبيلاً } ؛ (٧٥)

و خداوند هرگز كافران را بر مؤمنان تسلطى نداده است.

و در جاى ديگر فرموده است:

{لاينها كُم اللّه‌ ُعن الذين لم يقاتلوكم في الدينِ و لم يُخرجوكم من دياركم أن تبرّوهم و تقسطوا إليهم إنّ اللّه‌ يُحبُّ المقسطينَ إنّما ينهاكُم اللّه‌ عن الذين قَاتلوكم }


(٧٥) نساء، آيه ١٤١.