اگر به خدا و روز رستاخيز ايمان دارند، براى آنها حلال نيست كه آنچه را خدا در رحمهايشان آفريده، كتمان كنند و همسرانشان، براى بازگرداندن آنها (و از سرگرفتن زندگى زناشويى) در اين مدت، سزاوارترند؛ در صورتى كه (به راستى) خواهان اصلاح باشند و براى زنان، همانند وظايفى كه بردوش آنهاست، حقوق شايسته‌اى قرار داده شده؛ و مردان بر آنان برترى دارند، و خداوند توانا و حكيم است.

اين سخن خداوند كه {ولهنَّ مثلُ الذي عليهنَّ بالمعروف } ، ـ يعنى: «و براى زنان، همانند وظايفى كه بردوش آنهاست، حقوق شايسته‌اى قرار داده شد» ـ جمله جامعى است كه حق آن را تنها يك مقاله نمى‌تواند ادا كند. اين جمله تصريح مى‌كند كه بين زن و مرد حقوق متقابلى وجود دارد؛ به اين معنا كه هيچ عملى نيست كه زن براى مرد انجام دهد، مگر آنكه مرد نيز بايستى عملى را در مقابل آن انجام دهد. بنابراين زن و مرد (در عرصه زندگى زناشويى) در حقوق و وظايف، مانند يكديگر هستند. زندگى، شيرين نمى‌شود مگر اين كه هريك احترام ديگرى را داشته باشد و هريك وظيفه‌اش را در قبال ديگرى انجام دهد. بر زن واجب است كه به تدبير امور منزل و انجام كارهايى كه به آن مربوط است بپردازد و بر مرد هم واجب است كه در خاج از منزل، براى كسب درآمد تلاش كند. اين همان اصل ثابتى است كه در زندگى زوجين وجود دارد و فطرت هم مؤيد آن است. پيامبر اكرم (ص) امور زندگى را بين دخترش، فاطمه(ص) و همسرش، على(ع) به همين نحو تقسيم كرد.

خداوند مى‌فرمايد:

{الطلاقُ مرّتان فإِمساكٌ بمعروفٍ أو تسريح بإِحسانٍ ولا يحلُّ لكم أن تأخذوا ممّا آتيتُمُوهنّ شيئاً إلاّ أن يخافا ألاّيُقيما حدود اللّه‌ فإن خفتم ألاّيقيما حدودَ اللّه‌ فلاجُناح عليهما فيمَا افتدت به تلك حدودُ اللّه‌ فلا تَعتَدوُها و من يتعدّ حدود اللّه‌ فأُولئك هُم الظّالمُون } ؛ (١٠)

طلاق، دو مرتبه است. پس مرد، بايد به طور شايسته همسر خود را نگهدارى

(١٠) بقره، آيه ٢٢٩.