فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٩ - بستن دستها در نماز، بدعت يا سنت ؟ آیت الله جعفر سبحانی
٦. حديث نافع از ابن عمر
بيهقى با سند خود از عبدالمجيد بن عبدالعزيز بن ابى رواد، از پدرش، از نافع، از ابن عمر نقل كرده است كه پيامبر(ص) فرمود:
إنّا معاشر الانبياء اُمرنا بثلاثٍ: بتعجيل الفطر، و تأخير السحور و وضع اليد اليمنى على اليسرى في الصلاة. (٤٩)ما گروه پيامبران به سه چيز مأمور شدهايم: شتاب در خوردن افطار، تأخير در خوردن سحرى و قراردادن دست راست بر دست چپ در نماز.
اين همان حديثى است كه محمد بن ابان انصارى از عايشه روايت كرده است. (حديث شماره ٢).
بيهقى گفته است: اين حديث را فقط عبدالمجيد روايت كرده كه به طلحة بن عمرو معروف است و قوى نيست.
ذهبى او را چنين معرفي كرده كه صدوق است و همانند پدرش از مرجئه به شمار مىرود.
ابن معين او را توثيق كرده و ابو داوود در باره او گفته كه مبلّغ مرجئه بوده است.
ابن حبان در باره او گفته كه سزاوار ترك است. احاديث ناشناختهاى دارد. اخبار را دگرگون و احاديث مجهولى را از راويان مشهور نقل كرده است.
به گفته ابوحاتم، وى قوى نيست و احاديثش نوشته مىشود.
دارقطنى در باره او مىگويد: به او استناد نمىشود و معتبر نيست. احمد بن ابى مريم از ابن معين نقل مىكند كه وى ثقه است و از گروهى ضعيف روايت مىكند.
بخارى مىگويد:
حميدى در مورد او سخن مىگفت و اين را نيز گفته است كه اختلافاتى در احاديثش وجود دارد. از او پنج حديث صحيح شناخته نشده است. (٥٠)
(٤٩) سنن بيهقى، ج٢، ص٢٩.
(٥٠) ميزان الاعتدال، ج٢، ص٦٤٨، شماره ٥١٨٣.