ابن مسكان مى‌گويد: مسئله‌اى را توسط ابن اعين فرستادم و گفتم از او امام(ع) در باره مرد خصى كه زنى را فريب داده و با او نزديكى كرده و بعدها زن فهميده كه او خصى است، سؤال كن. حضرت در جواب فرموده بود: بين زن و شوهر جدايى انداخته مى‌شود و مرد تعزير مى‌شود و زن به سبب نزديكى مرد با او مهريه خود را مى‌گيرد.

على بن جعفر در كتاب خود از برادرش امام كاظم(ع) چنين روايت مى‌كند:

قال: سألته عن خصىّ دلّس نفسه لامرأة (في بعض النسخ خنثى بدل قوله: «خصيّ») ما عليه؟ قال: «يوجع ظهره و يفرّق بينهما و عليه المهر كاملاً إن دخل بها و إن لم يدخل بها فعليه نصف المهر» (٤٩).

از امام هفتم در باره مرد خصى (٥٠)كه زنى را فريب داده، پرسيدم چه چيزى بر اوست؟ حضرت فرمود: تعزير مى‌شود و بين زن و شوهر جدايى انداخته مى‌شود و اگر مرد نزديكى كرده باشد، مهريه كامل بر عهده اوست واگر نزديكى نكرده باشد بايد نصف مهريه را بدهد.

در صحيحه يونس نيز آمده است:

إنّ ابن مسكان كتب إلى أبي عبداللّه‌(ع) مع ابراهيم بن ميمون يسأله عن خصيّ دلّس نفسه على امرأة، قال: «يفرّق بينهما و يوجع ظهره». (٥١)

ابن مسكان به وسيله ابراهيم بن ميمون نامه‌اى براى امام صادق(ع) فرستاد و از ايشان در باره مرد خصى كه زنى را فريب داده سؤال كرد. حضرت در جواب فرمود: بين زن و شوهر جدايى انداخته مى‌شود و مرد تعزير مى‌شود.

(٤٨) همان، ح٣.
(٤٩) همان، ص٢٢٨، ح٥.
(٥٠) در بعضى نسخه‌ها به جاى كلمه «خصىّ» كلمه «خنثى» آمده است.
(٥١) همان، ص٢٢٩، ح٧.