حرام دارد: ما اجتمع الحرام والحلال الا وغلب الحرام الحلال؛ [١] حلال وحرام جمع نمی‌شوند مگر این که حرام بر حلال غالب می‌شود.
رابع؛ قاعده «لا ضرر» عقلی است و قابل تخصیص نیست.
٣. ضرری که موجب خیار فسخ است سه شرط دارد: الف-/ قابل تحمل وتسامح نباشد.
ب-/ ضرر ناشی از عقد باشد نه از سبب آسمانی و یا فرد اجنبی.
ج-/ شخص متضرر به ضرر اقدام نکند.
با این توضیحات این اشکال رفع می‌شود که هر جا در عقد ضرر باشد باید خیار نیز باشد. عنوان ٥٥

یکی از مبطلات عقد تعذر وفا به عقد است که موضوع این عنوان می‌باشد. تلف متعلق وکالت مانند مرگ وکیل، موت حیوان چهار پا در عقد مسابقه، تلف آلت معین در عقد رمی، ثمن معین در عقد بیع، منفعت در عقد عاریه و صلح و …
موجب بطلان عقد می‌شود؛ زیرا عمل به مقتضای عقد ممکن نیست. البته در عقد بیع واجاره وصلح ممکن است بگوییم، با مشخص شدن ثمن و مثمن، ضمان مثل وقیمت جایگزین می‌گردد.

عنوان ٥٦

از جمله مبطلات عقد مرگ وجنون واغماء است که در این عنوان از ویژگیهای این امور بحث می‌شود. اهم مطالب چنین است:
١. مرگ، جنون و اغماء در عقود جایز مبطل است؛ چه مدت آن طولانی باشد ویا کوتاه ولی هیچ یک از این سه امر موجب بطلان عقود لازم نمی‌شود. یعنی خود مرگ و اغماء وجنون مبطل

[١]. عوالی اللالی، ج ٣، ح ١٧، ص ٤٦٦.