فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٥٩٤ - قصد قربت
الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ ....
زمر (٣٩) ٩
... وَ قَدْ كانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَ هُمْ سالِمُونَ. [١]
قلم (٦٨) ٤٣
٣١٥٠. وجوب قرار دادن اعضاى هفتگانه (پيشانى، دو كف دست، و سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پا) بر زمين، هنگام سجده:
وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً. [٢]
جنّ (٧٢) ١٨
٣١٥١. استحباب ذكر «سبحان ربىّ الاعلى» در سجده:
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى. [٣]
اعلى (٨٧) ١
٤. صلوات
٣١٥٢. وجوب صلوات بر محمّد صلى الله عليه و آله در تشهد:
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ ... [٤]
احزاب (٣٣) ٥٦
٥. قرائت
٣١٥٣. وجوب قرائت، در نماز:
أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى غَسَقِ اللَّيْلِ وَ قُرْآنَ الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كانَ مَشْهُوداً. [٥]
اسراء (١٧) ٧٨
٣١٥٤. لزوم اعتدال در صدا به هنگام قرائت نماز:
... وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا.
اسراء (١٧) ١١٠
٣١٥٥. لزوم سكوت مأمومين هنگام قرائت قرآن امام جماعت:
وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ. [٦]
اعراف (٧) ٢٠٤
٦. قصد قربت
٣١٥٦. لزوم اقامه نماز به قصد قربت و نيّت خالص:
حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ.
بقره (٢) ٢٣٨
إِنَّ الْمُنافِقِينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى يُراؤُنَ النَّاسَ ....
نساء (٤) ١٤٢
قُلْ إِنَّ صَلاتِي ... لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ.
انعام (٦) ١٦٢
وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ
[١] . امر به سجود، مفيد وجوب آنها است. (كنزالعرفان، ج ١، ص ١٢٤ و ١٢٦)
[٢] . بنا بر قولى، مقصود از «المساجد» اعضاى هفتگانهانسان را است كه به وسيله آنها سجده مىشود و اين قول به واسطه سخن پيامبر صلى الله عليه و آله تأييد مىگردد كه فرمود: مأمور شدم كه با هفت عضو سجده كنم. (زبدةالبيان، ص ١٢٦)
[٣] . روايت شده هنگامى كه آيه ياد شده نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آن را در سجده قرار دهيد. (تفسير نورالثقلين، ج ٥، ص ٥٥٤، ح ٩)
[٤] . ظاهر «صلوا» دالّ بر وجوب است و احتمال دارد مقصود از اين وجوب [صلوات] همان صلواتى باشد كه جزء تشهد است. (زبدةالبيان، ص ١٣١)
[٥] . «قرآن الفجر» مفعول «اقم» و عطف به «الصلاة» است لذاهمانگونه كه نماز، متعلق امر و واجب است، قرائت هم متعلق همان امر و واجب است و مؤيد اين برداشت، سخن بعضى از مفسران است كه گفتهاند: «قرآن الفجر» دلالت دارد بر اينكه نماز جز با قرائت محقق نمىشود، زيرا در آن امر شده كه اقامه نماز همراه با قرائت باشد و حتى به نماز [صبح] قرائت اطلاق شده است. (مجمعالبيان، ج ٥- ٦، ص ٦٧٠)
[٦] . نقل شده: برخى مسلمانان، هنگام نماز جماعت صحبت مىكردند آيه شريفه نازل شد و دستور داد كه در حال نماز به قرائت امام جماعت گوش فرادهند. (زبدةالبيان، ص ١٨٦)