فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيما حُدُودَ اللَّهِ‌ ... [١]

بقره (٢) ٢٣٠

٣٧. ازدواج محمّد صلى الله عليه و آله‌

٥٣٧. جواز ازدواج پيامبر صلى الله عليه و آله با دختران هجرت‌كننده با آن حضرت از فرزندان عمو، عمّه، دايى و خاله آن حضرت:

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ‌ ... وَ بَناتِ عَمِّكَ وَ بَناتِ عَمَّاتِكَ وَ بَناتِ خالِكَ وَ بَناتِ خالاتِكَ اللَّاتِي هاجَرْنَ مَعَكَ‌ ....

احزاب (٣٣) ٥٠

٣٨. ازدواج مطلّقه‌

٥٣٨. عدم مشروعيّت جلوگيرى زنان مطلّقه، از ازدواج مجدّد:

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ‌ ....

بقره (٢) ٢٣٢

٥٣٩. جواز و صحّت ازدواج زن با شوهر سابق خود، پس از انقضاى عدّه، در صورت توافق طرفين:

بقره (٢) ٢٣٢

٣٩. ازدواج موقّت‌

٥٤٠. وجوب پرداخت اجرت (مهريّه) در برابر بهره‌گيرى جنسى از زنان، در ازدواج موقّت:

... فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَ‌ ....

نساء (٤) ٢٤

٥٤١. مشروعيّت ازدواج موقّت:

... فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً ... [٢]

نساء (٤) ٢٤

٥٤٢. جواز افزايش و كاهش مدّت و مهر در ازدواج موقّت، پس از عقد:

... فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَ‌ ... وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ ....

نساء (٤) ٢٤

[١] . اسناد رجوع به طرفين «أن يتراجعا» پس از طلاق محلّل‌به خلاف رجوع كه به شوهر مستند بود، بر مشروطيّت رضايت طرفين دلالت دارد

[٢] . به دلايل زير مراد از استمتاع ازدواج موقّت است: ١. بزرگان اصحاب و تابعين مانند ابن‌عبّاس، ابىّ بن كعب، جابر بن عبداللّه عمران حصين، سعيد بن جبير، مجاهد، قتاده، سدّى و گروه زيادى از مفسّران اهل‌سنّت و تمامى مفسّران اهل‌بيت، همگى از آيه شريفه، حكم ازدواج موقّت را فهميده‌اند. فخررازى مى‌گويد: ما بحث نداريم كه از آيه ياد شده حكم جواز متعه استفاده مى‌شود، بلكه مى‌گويم حكم مزبور بعد از مدّتى نسخ شده است. (التّفسير الكبير، ج ٤، ص ٤١)؛ ٢. از مشروط شدن استمتاع به پرداخت مهريّه معلوم مى‌شود كه منظور از استمتاع، ازدواج موقّت است، زيرا پرداخت اجرت و مهريّه در عقد دايم منوط به استمتاع و بهره‌گيرى جنسى نيست. (مجمع‌البيان، ج ٣-/ ٤، ص ٥٢-/ ٥٣؛ كنزالعرفان، ج ٢، ص ١٤٩-/ ١٥٠؛ زبدةالبيان، ص ٦٤٩-/ ٦٥٤)