... فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ إِنْ خِفْتُمْ‌ ... فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً.

نساء (٤) ١٠١ و ١٠٣

٧. نماز شب‌

--) نماز مستحبى‌

٨. نماز طواف‌

٣١٣٣. وجوب اقامه نماز طواف، در مقام ابراهيم (پس از طواف):

وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى‌ ... [١]

بقره (٢) ١٢٥

٩. نماز عيد

٣١٣٤. وجوب اقامه‌ؤ عيدين (فطر و قربان) به صورت جماعت:

وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ. [٢]

بقره (٢) ٤٣

٣١٣٥. وجوب نماز عيد، پس از پرداخت زكات فطره:

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى‌ وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى. [٣]

اعلى (٨٧) ١٤ و ١٥

٣١٣٦. وجوب نماز عيد قربان:

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ. [٤]

كوثر (١٠٨) ٢

١٠. نماز مسافر

٣١٣٧. وجوب شكسته خواندن نماز، در سفر:

وَ إِذا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ ... [٥]

نساء (٤) ١٠١

١١. نماز مستحبى‌

٣١٣٨. استحباب به جاآوردن دو ركعت نماز، پس از مغرب:

وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ أَدْبارَ السُّجُودِ. [٦]

ق (٥٠) ٤٠

[١] . «من» در آيه براى تبعيض است كه مراد از تبعض، مخصوص و مقام فعلى [ابراهيم‌] مى‌باشد و از آيه وجوب [خواندن‌] دو ركعت نماز طواف در آن مقام فهميده مى‌شود. (زبدةالبيان، ص ٣٦٨)

[٢] . برخى احتمال داده‌اند كه مقصود از «واركعوا مع الرّاكعين» نمازهايى باشد كه خواندن آنها به صورت جماعت واجب است، مثل عيدين. (همان، ص ١٨٣)

[٣] . بنا بر قولى از آيه، صدقه [زكات‌] فطره و نماز عيداراده شده است و اين برداشت هم بر اساس روايت منقول از امام صادق عليه السلام مى‌باشد. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٧٢٢)

[٤] . برخى گفته‌اند: مقصود از «فصلّ لربّك» نماز عيد [قربان‌] است و اين آيه دليلى بر وجوب آن است. (زبدةالبيان، ص ١٣٦)

[٥] . از امام باقر عليه السلام درباره چگونگى و مقدار نماز در سفر سؤال شد: حضرت با تمسك به آيه وجوب تقصير، شكسته شدن نماز در سفر را استدلال فرمود. (ر. ك: همان، ص ١٧٤)

[٦] . براساس روايت منقول از پيامبر صلى الله عليه و آله مقصود از «وادبار السجود» دو ركعت نماز پس از مغرب است. (مجمع‌البيان، ج ٩- ١٠، ص ٢٢٥)