إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَّذِي جَعَلْناهُ لِلنَّاسِ سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ. [٣]

حج (٢٢) ٢٥

١٦٧٠. عدم جواز آزار رساندن به حيوانات در حرم:

إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ‌ فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ مَقامُ إِبْراهِيمَ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً ... [٤]

آل‌عمران (٣) ٩٦ و ٩٧

نيز--) حكم جهاد، حكم صيد، حكم مسجدالحرام‌

حكم حزن‌

١٦٧١. ناپسندى حزن بر كفر كافران:

يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ مِنَ الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَ مِنَ الَّذِينَ هادُوا ... وَ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ فِتْنَتَهُ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ.

مائده (٥) ٤١

قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ.

مائده (٥) ٦٨

الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كانُوا هُمُ الْخاسِرِينَ‌ فَتَوَلَّى‌

[١] . معاوية بن عمّار مى‌گويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: اگر فردى در حرم [مكّه‌] كسى را كشت يا دست به سرقت زد، حكم او چيست؟ امام عليه السلام فرمود: ذليلانه بر او حدّ جارى مى‌شود، چون او احترام حرم را نگاه نداشته و خداوند فرموده: «فمن اعتدى‌ عليكم فاعتدوا عليه بمثل ما اعتدى‌ عليكم». (الكافى، ج ٤، ص ٢٢٨، ح ٤)

[٢] . امام صادق عليه السلام در پاسخ سؤالى درباره «و من دخله كان آمناً» فرمود: اگر كسى در خارج حرم مرتكب سرقت و سپس وارد حرم شد كسى حق ندارد او را [براى اجراى حدّ] دستگير كند، بلكه بايد بر او سخت گرفت تا از حرم بيرون رود آنگاه او را دستگير كنند و حدّ را بر او جارى نمايند. (تفسير عيّاشى، ج ١، ص ١٨٩، ح ١٠٣)

[٣] . برخى از «جعلناه للناس سواء العاكف فيه و الباد» استفاده كرده‌اند كه كسى در جايگاه مالك شخصى نمى‌تواند، زائران را از سكونت در خانه خود كه در مكه واقع شده است منع نمايد يا آن را خريد و فروش نمايد يا اجاره دهد برخى اين موارد را مكروه و برخى حرام دانسته‌اند و بنا بر قولى مقصود از «مسجدالحرام» مكّه است. (مجمع‌البيان، ج ٧-/ ٨، ص ١٢٧-/ ١٢٨؛ زبدةالبيان، ص ٢٩٤)

[٤] . امام صادق عليه السلام: درباره «و من دخله كان آمنا» فرمود: وحوش و پرندگانى كه وارد حرم شدند از حمله و اذيت درامان‌اند تا از حرم بيرون بروند. (الكافى، ج ٤، ص ٢٢٦، ح ١؛ تفسير نورالثقلين، ج ١، ص ٣٧٠، ح ٢٦٧)