نبوت
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص

نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٧

می‌بیند ولی این یک مقدمات طبیعی دارد تا این دیدن برای شما محقق شود . در عالم خواب آن حالت روانی عینا حالت روانی عالم بیداری است ولی‌ بدون اینکه مقدمات طبیعی پیدا شده باشد . می‌گویند پس معلوم می‌شود خود دیدن هم لازم نیست از اینجا بیاید در چشم من تا حالت روانی دیدن پیدا شود ، ممکن است از درون من بیاید تا آن مرکز دیدن و در آنجا حالت دیدن‌ پیدا شود . کی گفته که دیدن باید تصاعد از طبیعت باشد ، ممکن است تنازل‌ از غیب باشد . لزومی ندارد چنین چیزی باشد ، که روی این هم خیلی بحثها می‌شود . پس واقعا دیدن است . البته در حالت بیماری هم اینجور چیزها پیدا می‌شود . مثل بوعلی ذکر می‌کنند بسیاری از بیمارهایی را که برایشان‌ تجسمات پیدا می‌شود . امروز هم گویا مسلم است که برای بعضی از بیمارها حالت تجسم پیدا می‌شود و مسلم همان خیالات که قبلا حالت خیال و تصور داشت ، بعد صورت تجسم پیدا می‌کند بدون اینکه در طبیعت چیزی وجود داشته‌ باشد . برای خود من در یک بیماری این قضیه به صورت بسیار روشن پیدا شد . تقریبا یک سال و نیم بود که رفته بودیم قم . گویا بیماری حصبه بود ( خیلی عجیب بود ) . یادم هست که تبم شدید شد و متعاقب آن یکمرتبه این‌ خیال برایم پیدا شد که من می‌خواهم بمیرم و یقین پیدا کردم که می‌خواهم‌ بمیرم . حال چطور شد این یقین برای من پیدا شد خودم نمی‌فهمم . روی تخت‌ خوابیده بودم . تابستان بود . حصیر پهن بود . آمدم روی حصیرها پایم را رو به قبله گذاشتم و من اصلا حالت احتضار را واقعا احساس کردم . تا شاید یک سال بعد هر وقت فکر می‌کردم آن حالت را ، حالتی که آدم یقین می‌کند که در این لحظه دیگر دارد جدا می‌شود از پدرش ، از مادرش ، از خویشانش‌ ، از آرزوهای آینده‌اش ، آنوقت چه به آدم دست می‌دهد خدا می‌داند . یک‌ حالت عجیبی بود . بعد تنم یخ کرد . نمی‌دانم همان خوابیدن روی حصیرها سبب شد یا چیز دیگر . کم کم حالت تب از من رفت ، دیدم نه ، من نمردم‌ . هرچه که انتظار کشیدم دیدم نمردم ، بلند شدم دو مرتبه نشستم . آنگاه‌ یک چیزهایی می‌دیدم . اول چیزی که من آنجا دیدم این بود که یکدفعه دیدم‌ این متکایی که پهلویم هست دارد ورم می‌کند ، مثل گوسفندی که آن را باد می‌کنند تدریجا ورم می‌کند ، اصلا به چشم خودم داشتم می‌دیدم . با این دیدن‌ اگر بگویید یک ذره تفاوت داشت ( آخر دیدن خواب کمی ابهام دارد ) یک‌ ذره تفاوت نداشت . رفقایی که آنجا بودند ، خیال می‌کردند ( خیال آنها هم‌ البته درست بود ) که من خلاصه هذیان دارم می‌گویم و من خیال می‌کردم آنها هم مثل من می‌بینند . یکدفعه