نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٨
اثری از آنچه که معنی واقعی نبوت را بیان کند نشان بدهند . البته ما آیات قرآن در مسأله نبوت را میخوانیم و باید هم بخوانیم ، شما مخصوصا بروید مطالعه بفرمایید و جلسه دیگر کاملا از روی مطالعه بیایید بگویید تا ببینید یک حرف حسابی پیدا میکنید یا پیدا نمیکنید . چه در نبوت ، چه در توحید و چه در معاد ، این کتاب یک کلمه درست ندارد . در نبوت یک اساس باطلی است که هرکسی نگاه کند اعتقادش به نبوت [ سست میشود ] اگر فکر کند ، مگر کسی مجذوب باشد و بخواهد بخواند و نخواهد فکر کند ، و الا اگر کسی بخواهد از روی آزاد فکری مطالعه کند ، اساس نبوت را متزلزل میبیند ، اساس توحید را هم متزلزل میبیند ، اساس معاد را هم متزلزل میبیند ، و ما که نباید به خاطر حب و بغض ، یک چیزی را که با اصول دین سر و کار دارد اغماض کنیم . - در قسمت اول ، بنده طرفدار ویلیام جیمز نیستم که بگوییم حقایق چیزهایی هستند که مفیدند ، آن بحث را میدانم ولی عرض کردم که اینجور باید طرح کنیم ، حالا شما با طرحش مخالفید چیز دیگری است . پاسخ : من مخالف نیستم ، من عرض کردم یک وقتی کسی به عنوان " آیات " وارد اینها میشود ، خیلی درست هم هست ، اما یک کسی میخواهد از همین آثار عادی و طبیعی استدلال کند ، استدلال از راه اثر ، که گفتم " برهان انی " نامیده میشود . آن ، حرف بسیار درستی هست . اصلا عموم مردم که تا حالا به پیغمبران معتقد شدهاند ، از راه آثارشان معتقد شدهاند . در این که ما بحث نداریم ، ولی ما در بحث " معجزات " وارد آن میشویم . این یک بحث علیحدهای بود که ما کردیم . بنده عرض کردم اگر بخواهد از راه آثار وارد شود این آثاری که اینجا ذکر شده دلالت نمیکند ، یعنی اگر ما اینها را بخواهیم ملاک قرار بدهیم اصلا بر صدق انبیاء دلالت ندارد . - منظورم این بود که آن طرز استدلال را ما معتقدیم از آن طریق شروع بکنیم اما آن کسی که شروع میکند باید دلیل بیاورد . ممکن است کسی ثابت کند فلان نوع حکومت یا فلان رژیم یک محاسنی دارد و یک معایبی ، بنابراین آن افرادی که از فوائد و محاسنش میخواهند حقانیتش را ثابت کنند اشتباه کنند . اما استدلال کننده باید قوی باشد و ثابت کند معایبی ندارد . شما فرض کردید یک استدلالی را که بر ناحق است کسی میخواهد بیان کند ، طبیعی است یک موارد ضعف دارد و یک موارد قوت ،