ولی من می‌بینم این راههای دیگری که طی شده است ، یک مقدماتی کاملی‌ برای اثبات مطلب نیست ، یک مقدمات ضعیف و ناقصی هست که تقریبا می‌شود گفت که حرف دیگران را کم و بیش ممکن است از دستشان بگیرد بدون‌ اینکه یک حرف تمامی بجای آن گذاشته شده باشد ، که حالا من مقداری از مقدمات [ را ذکر می‌کنم ] . واقعا اگر بیان تمام باشد ، با کمک حرفهایی‌ که دیگران هم در این زمینه گفته‌اند من عرض می‌کنم . خلاصه آنچه که من در دو کتاب درس دینداری و راه طی شده مطالعه کردم [١] [ به این شرح است‌ ] ، چند مقدمه ذکر شده : . ١ " پیغمبران همیشه برخلاف جریان حاکم بر اجتماعات خود قیام‌ کرده‌اند " . همیشه حالشان این بوده که برخلاف یک جریان عادی در اجتماع‌ خودشان قیام کرده‌اند . البته این مطلب مطلب درستی است ، همین‌طور است‌ ، ولی می‌دانیم اختصاص به پیامبران ندارد ، غیر پیامبران هم خیلی بوده‌اند . اصلا همه قیام کنندگان و پدید آورندگان انقلابات این جور بوده‌اند .
سقراط کشته نشد مگر به علت اینکه برخلاف جریان حاکم بر اجتماع خودش‌ قیام کرده بود . . ٢ " پیغمبران در راه هدف خود مجاهده و فداکاری کرده‌اند " . این هم‌ درست است ، همین طور است ، اینها در راه خودشان مجاهده و فداکاری‌ کرده‌اند ، که این هم باز نمی‌شود گفت از مختصات پیغمبران است یعنی غیر پیغمبران در راه هدفهای خودشان مجاهده و فداکاری نکرده‌اند ، کما اینکه‌ نمی‌توانیم بگوییم هر کسی که در راه هدف خودش مجاهده و فداکاری کرده‌ است پیغمبر بوده ، مثلا آیا مزدک واقعا در راه خودش فداکاری نکرد ؟ و هرکس دیگر نظیر او ؟ در عصر اخیر که زیاد بوده‌اند . . ٣ " آنها همیشه منفرد و تنها بوده‌اند ، یک قدرتی ، سیاستی ، طبقه‌ای‌ از آنها حمایت نمی‌کرده است " . این هم باز مشابه در دنیا همیشه داشته‌ است . . ٤ " منفعت طلب نبوده‌اند ، در پی جمع مال و کسب قدرت نبوده‌اند " . این البته مطلبی است که ما قبول داریم ولی یک نفری که ما می‌خواهیم‌ برای او نبوت را اثبات

[١] درس دینداری شاید اندکی مفصلتر و جامعتر است یعنی اصول مطالبش‌ بیشتر و تفصیلش در هر یک کمتر است .