٢١٣١.امام على عليه السلام ـ خطاب به حمّاد بن عيسى ، پس از ذكر نشانه هاى دين: براى هريك از اين نشانه ها ، شاخه هايى است كه دانستن آن ، سر از هزار باب و هزار باب و هزار باب در مى آورد . پس اى حمّاد ! در دل شب و كرانه هاى روز ، جوياى دانش باش .

٢١٣٢.لقمان عليه السلام : از جمله آنچه به پسرش پند مى داد ، اين بود : اى پسركم! در خلال روزها و شب ها و ساعات خود ، سهمى هم براى دانش اندوزى ات قرار ده كه هرگز تباه كردنى را چون ترك آن نيابى .

٢١٣٣.لقمان عليه السلام ـ خطاب به پسرش ـ: دانش را بر اثر بى رغبتى به آن و رغبت به نادانى ، رها مكن . اى پسركم! مجلس ها را به دقّت نظاره كن . اگر ديدى گروهى خدا را ياد مى كنند ، نزد آنان بنشين . پس اگر دانشمند باشى ، دانشت به تو سود مى رسانَد و بر دانشت بيفزايند و اگر نادان باشى ، به تو مى آموزند و شايد كه خداوند متعال ، آنان را در سايه رحمت خود در آورد . پس تو را نيز با آنان فرا گيرد .

٢١٣٤.امام هادى عليه السلام : دانشمند و دانشجو در هدايت ، شريك اند .

٢١٣٥.امام على عليه السلام ـ در اشعار منسوب به ايشان ـ: {٠و به خداى بلندمرتبه و پروردگارت اعتماد كن/ خدايى كه داراى رحمت ها و نعمت هاى بزرگ است ٠} {٠و در كار دانش ، اهل جستجو و پژوهش باش/ و در امر حلال و حرام ، به گفتگو پرداز ٠} {٠ياوه بر زبان مران ، و تنها/ سخنى بگو كه خدا را خشنود مى كند. ٠}