ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٢ - دولة بنى اميّه

دروغگو باشى يا خدا را براى اميد بستن سزاوار نمى بينى و بدينسان اگر از يكى از بندگان خدا بترسد ، براى دفع خوف خود چاره مى جويد ولى در برابر خوف از خدا بىاعتنائى مى ورزد بدين ترتيب ترس از بندگان را نقد تلقى مى كند و خوف از خدا را وعده اى كه اميدى براى وفا به آن نيست و چنين است وضع كسى كه دنيا در چشمانش بزرگ جلوه كند و موقعيت آن در دلش با عظمت گردد دنيا را بر خدا مقدم مى دارد و رو به آن مى آورد و كمر بندگى آنرا به ميان مى بندد رسول خدا ( ص )
رسول خدا ( ص ) زندگى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم جهت پيروى ، براى تو كفايت مى كند و با دقت در حيات آن برگزيدهء خداوندى دليل براى نكوهش عيوب و زشتى و فراوانى رسوايىها و بديهاى آن وجود دارد كه گسترهء پهناور براى زمين براى آن وجود مقدس در نور ديده شد و جوانب آن براى ديگران صاف و هموار گشت رسول خدا ( ص ) از شيرخوارى از زمين بريده شد و از زر و زيورهاى آن بر كنار گشت .
موسى ( ع )
موسى ( ع ) و اگر بخواهى دومين مثل ، موسى كليم الله ( ص ) را بياورم آن گاه كه عرض كرد : « خداوندا ، به آن خيرى كه براى من فرستادى محتاجم سوگند بخدا ، او از خدا جز نانى كه بخورد ، چيزى سؤال نكرده بود زيرا آن حضرت از سبزى زمين مى خورد تا آنجا كه رنگ سبزى بجهت لاغرى بدن و نازكى پوست آن ديده مى شد .