ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٤ - ترجمهء خطبهء صد و پنجاه و هفتم

است براى شما از نفوس شما حافظانى راستين گماشته شده است كه اعمال شما را و شمارهء نفسهايتان را ثبت مى كنند نه تاريكى شب شما را از آنها مخفى مى دارد و نه درى محكم شما را از آنها مى پوشاند و قطعى است كه فردا به امروز نزديك است .
امروز با آنچه كه در آنست مى گذرد و فردا كه به آن ملحق خواهد گشت از راه مى رسد [ فردا چنان نزديك است كه ] گويى هر فردى از شما به جايگاه تنهايى خود در زمين رسيده و در آن گودال كه براى او تعيين شده آرميده است وه كه چه خانهء تنهايى و منزل وحشتناك و جدا افتاده از جمعى كه منزل در غربت گرفته است گويى آن فرياد [ بانگ ] نهايى بر آمده و ساعت قيامت شما را در خود فرو برده و براى داورى نهايى در بارهء شما ، از گور خود برخاسته‌ايد تخيلات و گفتار و تفكرات باطل از شما دور شده و عذر تراشىها و بهانه آوريها از طرف شما نابود گشته حقائق براى شما قابل دريافت و پذيرش و همهء شئون عدالت سرنوشت شما را به جايگاه خود رسانده است پس ، با عبرتها پند بگيريد و با تغييرات ، تجربه بيندوزيد و از تبليغها بهره مند شويد .