ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٨ - ترجمهء خطبهء صد و شصت و يكم

ترجمهء خطبهء صد و شصت و يكم در توصيف پيامبر و اهل بيت و پيروان دين او و در اين خطبه مردم را براى تقوى موعظه مى فرمايد خداوند جل شأنه پيامبر را مبعوث فرمود با نور روشنايى بخش و برهان آشكار و روش نمايان و كتاب راهنما خاندانش بهترين خاندان و درخت او بهترين درخت ، شاخه‌هاى آن معتدل ميوه هايش دسترس براى همه زادگاهش مكَّه و هجرتش به مدينه نام او در مدينه بلند شد و از همان جا صدايش گسترش يافت خداوند آن حضرت را با حجت كافى و موعظه شفابخش و دعوت تدارك كننده فرستاد خداوند به وسيلهء آن بزرگوار شرايع مجهول را آشكار و بدعتهايى را كه در دين الهى داخل شده بود ، ريشه كن و احكام گسيخته را تبيين فرمود پس هر كس غير از اسلام ، دينى را بجويد ، شقاوتش محقق و طناب پيوند دهندهء او با خدا ، قطع و سقوطش بزرگ و بازگشت و سرنوشتش به اندوه طولانى و عذاب شديد خواهد بود .
و من توكل به خدا مى كنم توكل بازگشت به سوى او و هدايت راهى را از او مسئلت مى كنم كه منتهى به بهشت و رساننده به محل رغبت او بوده باشد .