ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨٦ - تفسير عمومى خطبهء صد و شصت و دوم

تفسير عمومى خطبهء صد و شصت و دوم ١ ، ٨ - يا أخا بني أسد ، إنّك لقلق الوضين ، ترسل في غير سدد ، و لك بعد ذمامة الصّهر و حقّ المسألة و قد استعلمت فاعلم أمّا الاستبداد علينا بهذا المقام و نحن الأعلون نسبا ، و الأشدّون برسول اللَّه - صلَّى اللَّه عليه و آله - نوطا ، فأنّها كانت أثرة شحّت عليها نفوس قوم ، و سخت عنها نفوس قوم آخرين و الحكم اللَّه ، و المعود إليه القيامة . ( اى برادر اسدى تو مردى مضطرب هستى كه گفتارت را ناسنجيده رها مى كنى با اين حال ، براى توست رابطهء خويشاوندى و حق پاسخ براى سؤال . اكنون كه پرسيدى بدان : اما اين كه حق ما را در بارهء مقام پيشوايى ، خود سرانه از ما گرفتند ، در حالى كه ما هم از نظر نسب بالاتر از ديگران هستيم و هم از جهت تعلق و ارتباط به آن حضرت ، اين استبداد از روى مرغوب و مطلوب بودن حاكميّت بود كه نفوس جمعى از شدت حرص به آن ، بخل ورزيدند و نفوس جمعى ديگر در بارهء آن ، سخاوت و اعراض نمودند . داور مطلق خدا است و بازگشت همه در روز قيامت به سوى او است )