ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧ - تفسير عمومى خطبه صد و پنجاه و ششم

تفسير عمومى خطبه صد و پنجاه و ششم اين خطبه خبر از وقوع حوادثى مى دهد كه در آينده صورت مى گرفت و امير المؤمنين ( ع ) تكليف مردم را در آن زمان معين مى فرمايد . لذا بايد گفت : سيد رضى رحمة اللَّه عليه آن حوادث را در اين خطبه نياورده است .
٢ ، ٤ - فمن استطاع عند ذلك أن يعتقل نفسه على اللَّه عزّ و جلّ فليفعل فأن أطعتمونى فأنّى حاملكم إنشاء اللَّه على سبيل الجنّة و إن كان ذا مشقّة شديدة و مذاقة مريرة ( در آن هنگام هر كس كه بتواند نفس خود را براى خداوند عز و جل اختصاص بدهد ، كوتاهى نورزد . پس اگر شما مرا اطاعت كنيد ، من شما را با خواست خداوند به بهشت رهنمون مى گردم اگر چه اين تلاش داراى مشقت سخت و طعمى تلخ است . ) در طوفان بنيان كن آن حوادث و آشوبها ، بكوشيد نفس خود را در موقعيت ارتباط خالص با خدا قرار بدهيد .
اگر به اين تربيت و رياضت توفيق يافتيد ، اگر سپاه حوادث و فتنه‌هاى بنيان كن بطور متراكم از پيش روى شما رژه بروند ، بدانجهت كه نفس شما وابسته به خدا گشته است ، محال است آن حوادث و فتنه‌ها بتوانند به منطقهء ممنوعهء نفس