ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٣ - ترجمهء خطبهء صد و پنجاه و هفتم

[ بر خيرات ] است و آتش سرنوشت تفريط گران [ در خطا و انحراف . ] بدانيد اى بندگان خدا ، تقوى جايگاه حفاظت بسيار با ارزش براى حفظ نفس از آلودگىها است و فسق و خطا كارى جايگاه حفاظتى است پست كه فاسقان و خطا كاران را از سقوط جلوگيرى نكند و پناهنده به آن را پناه ندهد آگاه باشيد ، تنها بوسيلهء تقوى است كه نيشهاى [ زهر آلود ] گناهان بر نفس قطع مى گردد و تنها بوسيلهء يقين است كه غايت نهايى ( هدف اعلا ) دريافت مى شود .
اى بندگان خدا ، خدا را در نظر بگيريد ، خدا را در بارهء عزيزترين نفوس و محبوبترين آنها براى شما . زيرا خداوند متعال راه حق را براى شما آشكار و طرق آنرا نورانى فرموده است [ مسير اين راه ] يا به شقاوت لازمهء اعمال زشت منتهى مى گردد و يا به سعادت دائمى [ حال كه چنين است ] در اين روزگاران كه رو به زوال مى رود براى روزهاى ابديت توشه بگيريد شما انسانها به ذخيره سازى توشه مأمور و به كوچ از اين ديار فانى مأمور و براى حركت [ در مسير رو به ابديت ] تحريك شده‌ايد جز اين نيست كه شما همانند سوارانى هستيد كه توقف [ موقت ] داريد و نمى دانيد چه زمانى بشما دستور به حركت داده خواهد شد آگاه باشيد ، كسى كه براى آخرت آفريده شده است ، چه كارى با دنيا دارد و چه كارى با مال دارد كه بزودى از وى گرفته مى شود و نتايج [ ناشايست ] و حسابش در گردنش خواهد ماند بندگان خدا ، آن خيرى كه خدا وعده داده است ، ترك كردنش شايسته نيست و رغبت به آن شرّى كه از آن نهى فرموده است جايز نه .
بندگان خدا ، بر حذر باشيد از آن روز كه كردارها در آن بررسى مى شود و زلزله [ يا اضطراب ] در آن فراوان است و كودكان در آن روز پير مى شوند .
بدانيد اى بندگان خدا ، از نفوس شما براى خودتان كمين و از اعضايتان نگهبانانى