توضيح المباني في شرح مختصر المعاني
(١)
مبحث احوال مسند
٤ ص
(٢)
ترك مسند
٤ ص
(٣)
وجوه ترجيح مجهول بودن«لبيك» بر معلوم بودنش
٢٧ ص
(٤)
ذكر مسند
٣١ ص
(٥)
مفرد آوردن مسند
٣٤ ص
(٦)
فعل آوردن مسند
٥٠ ص
(٧)
اسم آوردن مسند
٥٥ ص
(٨)
مقيد نمودن مسند فعلى
٥٧ ص
(٩)
ترك تقييد براى مسند فعلى
٦٢ ص
(١٠)
تقييد مسند فعلى بشرط
٦٣ ص
(١١)
كلام در ان و اذا و لو شرطيه
٧٠ ص
(١٢)
فرق ان و اذا و وجه اشتراكشان
٧١ ص
(١٣)
وجوهى كه مجوز استعمال كلمه«ان» در مقام جزم و يقين مىباشند
٧٦ ص
(١٤)
موارد تغليب
٨١ ص
(١٥)
كلام در اطراف تغليب
٨٨ ص
(١٦)
كيفيت تغليب
٨٩ ص
(١٧)
وجه اشتراك بين ان و اذا
٩٢ ص
(١٨)
جواز مخالفت لفظى در جمله شرط و جزاء در صورت وجود مجوز
٩٥ ص
(١٩)
نكاتى كه مجوز عدول از مستقبل به غير آن مىباشند و تفصيل آنها
٩٧ ص
(٢٠)
كلام در اطراف كلمه«لو»
١١٢ ص
(٢١)
اعتراض ابن حاجب به جمهور
١١٣ ص
(٢٢)
نظريه متأخرين
١١٤ ص
(٢٣)
رأى علماء در دلالت كلمه لو
١١٥ ص
(٢٤)
مقاله شارح و منشأ اعتراض ابن حاجب و تضعيف آن
١١٨ ص
(٢٥)
استعمال كلمه لو
١٢١ ص
(٢٦)
دنباله مقاله شارح در تضعيف اعتراض ابن حاجب
١٢٣ ص
(٢٧)
اعتبار برخى از خصوصيات در لو
١٢٥ ص
(٢٨)
نكره آوردن مسند
١٣٩ ص
(٢٩)
تخصيص دادن مسند
١٤١ ص
(٣٠)
ترك تخصيص مسند
١٤٥ ص
(٣١)
معرفه آوردن مسند
١٤٦ ص
(٣٢)
ضابطه در تقديم و تأخير برخى از اجزاء كلام نسبت به بعضى
١٥٣ ص
(٣٣)
جمله بودن مسند
١٦٣ ص
(٣٤)
اسميه و فعليه و شرطيه آوردن جمله مسند
١٧٠ ص
(٣٥)
مؤخر و مقدم آوردن مسند در كلام
١٧٥ ص
(٣٦)
عدم اختصاص حالات مذكور بمسند و مسند اليه
١٨٢ ص
(٣٧)
احوال متعلقات فعل
١٨٨ ص
(٣٨)
اغراض مترتب بر حذف مفعول
٢٠٦ ص
(٣٩)
اغراض مترتب بر تقديم مفعول
٢٢٦ ص
(٤٠)
استفاده تخصيص از تقديم
٢٣٤ ص
(٤١)
تقديم برخى از معمولات بر بعضى ديگر
٢٤٠ ص
(٤٢)
مبحث قصر
٢٤٦ ص
(٤٣)
مقصود از صفت
٢٤٨ ص
(٤٤)
اشكال شارح بر مصنف
٢٥٦ ص
(٤٥)
امثله و شواهد آن
٢٥٧ ص
(٤٦)
اشكال شارح
٢٦٤ ص
(٤٧)
شرط قصر
٢٦٦ ص
(٤٨)
طرق قصر
٢٧٥ ص
(٤٩)
كلام در اطراف برخى از ادات قصر
٢٨١ ص
(٥٠)
دليل اول
٢٨٣ ص
(٥١)
دليل دوم
٢٨٥ ص
(٥٢)
دليل سوم
٢٨٥ ص
(٥٣)
اختلاف طرق قصر با هم
٢٨٩ ص
(٥٤)
تنزيل معلوم بمنزله مجهول
٣٠٣ ص
(٥٥)
تنزيل مجهول بمنزله معلوم
٣٠٩ ص
(٥٦)
مزيت«انما» بر عطف
٣١٢ ص
(٥٧)
موارد ديگر وقوع قصر
٣١٤ ص
(٥٨)
وجه استفاده قصر از ادات
٣١٩ ص
(٥٩)
فهرست مطالب
٣٢٤ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص

توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢١٠ - اغراض مترتب بر حذف مفعول

اگر بخواهم تفكر را بگريم بر آن قدرت داشته باشم بلكه گريستن تفكّر در قدرت من نيست پس اين بيت از قبيل مواردى است كه مفعول مشيت بخاطر غرابتش ذكر شده.

شارح مى‌گويد:

در كلام اين قائل نظر و مناقشه مى‌باشد زيرا ترتب اين كلام بر قول شاعر [لم يبق منّى الشّوق غير تفكّرى‌] وقتى نيك تأمل شود مى‌بينم از اين معنا آبى مى‌باشد چه آنكه قدرت بر بكاء تفكر موقوف نيست براينكه در آن غير از تفكر چيز ديگر باقى نمانده باشد.

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: و نحوهما: يعنى نحو الارادة و المشيّة همچون فعلى كه دلالت بر محبّت و مودّت دارد چنانچه گويند:

لو احبّكم لاعطاكم يعنى لو احب اعطائكم لاعطاكم.

قوله: اذا وقع شرطا: ضمير در [وقع‌] به فعل مشيت راجعست‌

قوله: فان الجواب يدل عليه: ضمير در [عليه‌] بمفعول محذوف راجع است.

قوله: و يبيّنه: ضمير فاعلى به [جواب‌] و ضمير مفعولى بمفعول محذوف راجع است و اين عبارت عطف تفسير است براى [يدل عليه‌].

قوله: لكنه انما يحذف: ضمير منصوبى در [لكنّه‌] و ضمير نائب فاعلى در [يحذف‌] به مفعول راجعند.

قوله: فانه لمّا قيل: ضمير در [فانّه‌] بمعناى [شأن‌] ميباشد.

قوله: علقت المشيّة عليه: ضمير در [عليه‌] به شيئ راجعست.