توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٩٧ - اختلاف طرق قصر با هم

قوله: صاحب الذوق السليم فيه: ضمير در [فيه‌] به كلامى كه در آن تقديم واقع شده است راجع مى‌باشد.

قوله: اصطلاح البلغاء فى ذلك: يعنى فى باب القصر.

قوله: لانّ الواضع وضعها لمعان تفيد القصر: ضمير مفعولى در [وضعها] به الثلاثة الباقيه راجع است.

قوله: امّا فى الاوّل فمعناه: ضمير در [معناه‌] به [لا غير] راجع است.

قوله: تشبيها بالغايات: مقصود از [غايات‌] كلمه قبل و بعد و امثال ايندو است كه در حالت بناء، مضموم مى‌شوند.

قوله: و ذكر بعض النحاة الخ: مقصود از [بعض النحاة] مرحوم نجم الائمه رضى الدّين استرآبادى است.

قوله: و قد يقع مثل ذلك فى كلام المصنفين: مشاراليه [ذلك‌] ما زيد الّا قائم لا قاعد است.

قوله: فانّها موضوعة لان تنفى الخ: ضمير در [فانّها] به لاء عاطفه عود مى‌كند.

قوله: و معلوم انه يمتنع نفيه قبلها بها: ضمير در [انّه‌] بمنفى و در [قبلها] و [بها] به لاء عاطفه برمى‌گردد.

قوله: كما فى النفى و الاستثناء: يعنى در نفى و استثناء نفى مورد تصريح و تنصيص مى‌باشد.

قوله: فلا يكون المنفى بلاء العاطفة الخ: يعنى شرط موجود است‌

قوله: فانّه يدلّ على نفى المجيئ عن زيد: ضمير در [فانّه‌] به امتنع زيد عن المجيئ لا عمرو عود مى‌كند.