توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٨ - اعتبار برخى از خصوصيات در لو

يعنى اللّه مستهزئ بهم نگفته و بجاى آن فعل مضارع استعمال گشته به جهت آنكه قصد استمرار استهزاء و تجدد آن در وقتى بعد از وقت ديگر ميباشد.

شرح فارسى:

قوله: فى جملتيها: يعنى جمله شرط و جزاء.

قوله: اذا الثبوت ينافى التعليق: يعنى اينكه گفتيم در جمله شرط و جزاء [لو] بايد معناى عدم ثبوت باشد بخاطر آنستكه در ايندو تعليق بوده و ثبوت با تعليق تنافى دارد قهرا مى‌بايد در آن‌ها عدم ثبوت محقق باشد و اما اينكه ثبوت با تعليق تنافى دارد بخاطر آنستكه حصول فرضى كه در تعليق اخذ شده قطع بانتفاء لازمه آنست و لازمه قطع به انتفاء عدم ثبوت مى‌باشد.

قوله: عن العفلية الماضويّة: يعنى ماضويت بحسب لفظ و معنى.

و مقصود از عدول، عدول به لفظ مضارع است اگرچه بحسب معنا ماضى باشد.

قوله: استعمال [ان‌] للوصل: كلمه [ان‌] وصليّه رسما در معناى مستقبل استعمال مى‌گردد بدون نياز به نكته‌اى از اينرو مبرّد نحوى گفته است:

كلمه [لو] نيز همچون [ان‌] وصليّه با فعل مستقبل استعمال مى‌شود بدون احتياج داشتن به نكته‌اى.

قوله: و هو مع قلّته ثابت: ضمير [هو] و [قلّته‌] به استعمال [لو] در مستقبل راجع است.

قوله: و اعلموا ان فيكم رسول اللّه الخ‌ : سوره حجرات آيه (٧).