تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٧٨ - استدلال مرحوم مصنف بر حرمت تشبيب

٣- تشبيب با عفافى كه در عدالت اخذ شده منافات دارد.

٤- فحواى ادلّه‌اى كه دلالت دارند بر حرمت چيزى كه موجب تهييج قواى شهويّه نسبت به غير حليله مى‌شود اگرچه سببيّتش براى آن بعيد باشد همچون اخبار و احاديثى كه بر منع از نظر به زن اجنبيّه دلالت داشته و در تعليل آن فرموده‌اند:

نظر تيرى است از تيرهاى شيطان.

و نيز مانند ادلّه‌اى كه ما را از خلوت كردت با زن اجنبيّه منع كرده و در تعليل آن فرموده‌اند:

زيرا ثالث در اينمجلس شيطان مى‌باشد.

و همچنين مانند ادلّه‌اى كه دلالت دارند بر كراهت جلوس مرد در مكان زن مگر آنكه جلوس را تأخير بياندازد تا مكان سرد شود.

٥- ادلّه‌اى كه حكم به رجحان تستّر زنان مسلمين از زنان اهل ذمّه نموده و در مقام ذكر علّت فرموده‌اند:

زيرا زنان اهل ذمّه خصوصيّات و اوصاف زنان مسلمين را براى شوهران خود بازگو مى‌كنند و ايشان در اين زنان راغب مى‌شوند.

٦- مثل ادلّه‌اى كه زنان را امر به تستّر از اطفال مميّزى كه آنچه را ببينند مى‌توانند توصيف كنند نموده.

٧- و نظير نهى وارد در قرآن عزيز:

فلا تخضعن بالقول، فيطمع الّذى فى قلبه مرض.

( البتّه در كلامتان خضوع و خشوع نكنيد زيرا اين معنا كسى را كه در قلبش مرض شهوت است بطمع مى‌اندازد).

و همچون نهى از اينكه زنان پاهايشان را به زمين بكوبند تا زينتهاى مخفى ايشان آشكار و دانسته شود و غير اين امور از محرّمات و مكروهاتيكه بخوبى مى‌توان از آنها بدست آورد كه نام بردن زن محترمه معروفه و مشخّصه در قالب الفاظى كه موجب تهييج قواى شهوانى ديگران بطرف او است حرام مى‌باشد على الخصوص نسبت به زن شوهردارى كه شارع اقدس حتّى باينمقدار در حقّش راضى نشده كه وى را در معرض نكاح قرار داده و باو بگويند: