تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٧٣ - مسئله ششم تنجيم و حكم آن

و خلاصه كلام آنكه مقتضاى آنچه وارد شده و مضمونش اينستكه:

خداوند متعال اباء دارد كه اشياء را ايجاد كند مگر بواسطه اسباب و علل مرتبط بآنها.

آنستكه هرحادثى مسبّب از يك سببى است ولى اينكه سبب و علّت حركت فلكى يا غير آن باشد امرى است مجهول و غير معلوم و از طرف ديگر البتّه اگر كسى باينمعنا معتقد باشد معلوم نيست كه با ضرورت دينى مخالفت كرده در نتيجه كافر بحساب آيد بلكه در پاره‌اى از اخبار آمده است كه براى كواكب تأثير در حوادث سفلى ثابت مى‌باشد و از جمله اين اخبار، حديثى است كه در كتاب احتجاج از ابان بن تغلّب نقل شده و اينحديث معروف به حديث يمانى است‌

يمانى بر مولانا حضرت ابى عبد اللّه عليه السّلام وارد گرديد و حضرت وى را باسمى كه احدى از آن اطّلاع نداشت يعنى « سعد » خواندند، پس بوى فرمود:

اى سعد صنعت و حرفه تو چيست؟

سعد گفت: ما از خاندانى هستيم كه در نجوم نگريسته و اهل اين فن مى‌باشيم.

امام عليه السّلام فرمودند:

نام ستاره‌اى كه وقتى طلوع مى‌كند و شتر به هيجان مى‌آيد چيست؟

سعد عرض كرد: نمى‌دانم.

امام عليه السّلام فرمودند: راست گفتى، بگو ببينم نام ستاره‌اى كه وقتى طلوع كند گاو به هيجان مى‌آيد چيست؟

سعد عرض نمود: نمى‌دانم.

امام عليه السّلام فرمودند: راست گفتى، بگو ببينم نام ستاره‌اى كه وقتى طلوع كند سگها به هيجان مى‌آيند چيست؟

سعد عرض كرد: نمى‌دانم.

امام عليه السّلام فرمودند: راست گفتى، بگو ببينم ستاره زحل نزد شما چيست؟

سعد عرض كرد: ستاره نحسى است.