تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٩٦ - مسئله ششم تنجيم و حكم آن

نعم قد يحصل من التّجربة المنقولة خلفا عن سلف الظّنّ، بل أو العلم بمقارنة حادث من الحوادث لبعض الأوضاع الفلكيّة.

فالأولى: التّجنّب عن الحكم بها، و مع الارتكاب فالأولى: الحكم على سبيل التّقريب، و أنّه لا يبعد أن يقع كذا عند كذا و اللّه المسدّد.

ترجمه:

اخبار دالّه بر امر دوّم‌

امر دوّم در كلام شيخ عليه الرّحمه عبارت بود از كثرت خطاء و غلط در حساب منجّمين و اخبار بسيارى بر آن دلالت داشته كه ذيلا نقل مى‌كنيم:

از جمله مضمونى است كه در روايات سابق نقل شد مانند فرموده امام عليه السّلام در روايت اخير يعنى: فشابوا الحقّ بالكذب.

و نيز مانند فرموده امام عليه السّلام:

ضلّ فيها علماء النّجوم.

و همچنين فرموده حضرتش در تخطئه ادّعاى منجّمى كه مى‌گفت ستاره زحل، ستاره نحسى است:

انّه كوكب امير المؤمنين عليه السّلام و الاوصياء.

و نظير تخطئه حضرت امير المؤمنين عليه السّلام دهقانى را كه از طريق نجوم به نحوست روزى كه حضرت امير عليه السّلام در آن روز خارج شده بودند حكم نمود.

و از جمله: خبر عبد الرّحمن بن سيابه است، وى مى‌گويد:

محضر حضرت ابا عبد اللّه عليه السّلام عرض نمودم: فدايت شوم مردم مى‌گويند:

حلال و جايز نيست كه در نجوم نظر شود و اين حكم مرا به عجب آورده، پس اگر واقعا اينعلم و نگريستن در آن براى دين من مضرّ است نياز و حاجتى بچيزى كه ضرر بدين من وارد مى‌كند ندارم و اگر ضررى بدين من وارد نمى‌كند بخدا قسم خيلى بآن و نگريستن در آن اشتهاء و ميل دارم؟

حضرت فرمودند:

اينطور نيست كه مردم مى‌گويند، براى دينت مضرّ نيست.