تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٧٦ - مسئله ششم تنجيم و حكم آن

شرحا و جعل لكّل شرح علما و جعل لكلّ علم بابا ناطقا عرفه من عرفه و جهله من جهله ذاك رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و نحن.

قوله: و لم يثبت ايضا كونه مخالفا لضرورة الدّين: ضمير در « كونه » به السّبب هى الحركة الفلكيّة عود مى‌كند.

قوله: و فى رواية المدائنى الخ: اينحديث را مرحوم مجلسى در كتاب بحار طبع جديد ج (٥٨) ص (٢٤٨) باين شرح نقل فرموده:

كافى، از عدّه‌اى اصحاب، از سهل بن زياد، از حسن بن علىّ بن عثمان، از ابى عبد اللّه المدائنى از مولانا ابى عبد اللّه عليه السّلام قال الخ:

قوله: يأمر بالخروج من الدّنيا الخ: مرحوم مجلسى در معناى اينفقره سه احتمال داده‌اند:

١- آنكه مقصود اين باشد: كسانيكه منسوب باين ستاره هستند حالشان اينگونه است.

٢- افرادى كه اين ستاره طالع ولادت آنها است چنين هستند.

٣- منسوبين باين ستاره امر به خروج از دنيا مى‌نمايند.

قوله: بافتراش التّراب: يعنى خاك را براى خود فرش قرار دادن.

قوله: توسّد اللّبن: كلمه « توسّد » مصدر است يعنى و ساده و بالش قرار دادن و « لبن » بفتح لام و كسر باء يعنى خشت.

قوله: و اكل الجشب: كلمه « جشب » بفتح جيم و سكون شين عبارتست از طعامى كه همراهش خورش نباشد.

قوله: من المحاسن: يعنى صفات حسنه و اخلاق پسنديده مذكور.

متن:

الرّابع‌

ان يكون ربط الحركات بالحوادث من قبيل ربط الكاشف و المكشوف و الظّاهر أنّ هذا الاعتقاد لم يقل أحد بكونه كفرا.

قال شيخنا البهائي رحمه اللّه بعد كلامه المتقدّم: الظّاهر في تكفير من قال بتأثير الكواكب، أو مدخليّتها: ما هذا لفظه.