تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٧٧ - طرح مسئله از حيث شبهه موضوعى

آنها است بر آنها عارض گرديده در نتيجه واجب مى‌شوند.

شرح مطلوب‌

قوله: نظير استثنائه فى الاعراس: ضمير در « استثنائه » به غناء راجع است.

قوله: و لم يذكر وجهه: ضمير فاعلى در « لم يذكر» به محقّق ثانى و ضمير مجرورى در « وجهه » به استثناء برمى‌گردد.

قوله: و ربّما وجّهه: ضمير منصوبى در « وجّهه » به استثناء عود مى‌كند.

قوله: و قد اخذ ذلك: ضمير فاعلى در « اخذ » به بعض متأخّر المتأخّرين راجع است و مشار اليه « ذلك » توجيه مذكور مى‌باشد.

قوله: و فيه انّ ادلّه المستحبّات: ضمير در « فيه » به توجيه بعض متأخّر المتأخّرين راجع است.

قوله: خصوصا الّتى: كلمه « الّتى » صفت است براى محرّمات.

قوله: تكون من مقدّماتها: ضمير در « مقدّماتها » به مستحبّات برمى‌گردد.

قوله: بسببه المباح: كلمه « المباح » صفت براى براى « سببه » .

قوله: الا ترى انّه لا يجوز: ضمير در « انّه » بمعناى « شأن » مى‌باشد.

قوله: و اجابته: يعنى و اجابة المؤمن.

قوله: و السّرّ فى ذلك: مشار اليه « ذلك » عدم جواز ايجاد المستحبّ بسبب امر حرام مى‌باشد.

قوله: فلا ينافى ذلك: مشار اليه « ذلك » خلو طرفيه عمّا يوجب لزومه مى‌باشد.

قوله: كما اذا صار مقدّمة الواجب: ضمير در « صار » به مستحب راجع است.

قوله: او صادفه عنوان محرّم: ضمير منصوبى در « صادفه » به مستحب راجع است.

قوله: فاذا تحقّق فى ضمن الزّنا: ضمير در « تحقّق » به كلّ واحد من اجابة المؤمن و ادخال السّرور فى قلبه راجع است.

قوله: كما انّه اذا امر به: ضمير در « انّه » و « به » به كلّ واحد من اجابة المؤمن و ادخال السّرور فى قلبه راجع است.

متن:

و الحاصل أنّ جهات الأحكام الثّلاثه اعني الاباحة و الاستحباب و