تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥٧٩ - مقام دوم در بيان حكم اقسام سحر

او را نسبت بخود مهربان نمايم.

حضرت فرمودند: واى بر تو، درياها را كدر نمودى، خاك‌ها تيره شدند و تمام ملائكه نيك تو را لعنت مى‌كنند همانطوريكه فرشتگان آسمانها و زمين جملگى تو را مورد لعن قرار مى‌دهند.

امام عليه السّلام فرمودند:

زن روزها را روزه گرفت و شبها را بعبادت ايستاد و گيسوان خود را تراشيد و لباس مسوح به تن نمود، اين امر بسمع مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيد، فرمودند:

اين اعمال از وى پذيرفته نيست.

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

محلّ استشهاد در اين روايت « انّى صنعت شيئا الخ» مى‌باشد و استدلال باينفقره مبتنى بر اينستكه ظاهر قول زن كه گفته « انى صنعت شيئا» از آن معالجه با غير ادعيه و صلوات و امثال اينها را اراده كرده فلذا مرحوم صدوق از اين روايت سحر را فهميده و در عنوان سحر زن غير از اين روايت حديث ديگرى را نقل نفرموده.

شرح مطلوب‌

قوله: ممّا يوجب الاطمينان بالحكم: مقصود از « حكم » حرمت است.

قوله: ذكر شارح النّخبة: يعنى مرحوم سيّد عبد اللّه كه از احفاد سيّد نعمت اللّه جزايرى (ره) مى‌باشد.

قوله: و يحكى عن بعض الاصحاب: ضمير نائب فاعلى در « يحكى » به جواز عود مى‌كند.

قوله: و ربّما يستندون فى بعضها: يعنى فى بعض اقسام السّحر.

قوله: صرف نفس المسحور عن الجريان الخ: مثلا بواسطه سحر شخص را از منزلش حركت داده و بدون اختيار او را بفلان مكان مى‌برند.

قوله: و لبست المسوح: جامه مسوح، جامه‌اى است كه از موى بافته و بسيار ضخيم و زبر مى‌باشد.