تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٠ - تفسير فرشتگان بندگان شايسته و فرمانبردار

گرامى داشته و مواهب خويش را به آنها افزايش داده است.

٤- و از نظر عمل نيز" آنها تنها فرمان او را اجرا مى‌كنند" (وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ‌).

آيا اين صفات، صفات فرزندان است يا صفات بندگان؟!

" خداوند هم اعمال امروز و آينده آنها را مى‌داند، و هم اعمال گذشته را، هم از دنياى آنها آگاه است و هم از آخرتشان، هم قبل از وجودشان و هم بعد از وجودشان" (يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ‌) [١] مسلما فرشتگان از اين موضوع آگاهند كه خدا يك چنين احاطه علمى به آنها دارد، و همين عرفان، سبب مى‌شود كه آنها نه سخنى قبل از او بگويند و نه از فرمانش سرپيچى كنند و به اين ترتيب اين جمله مى‌تواند در حكم تعليل براى آيه سابق بوده باشد.

٥- بدون شك آنها كه بندگان گرامى و شايسته خدا هستند براى نيازمندان شفاعت مى‌كنند ولى بايد توجه داشت" هرگز براى كسى شفاعت نمى‌كنند مگر اينكه بدانند خدا از او خشنود است" و اجازه شفاعت او را داده است (وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى‌).

مسلما خشنودى خداوند و اجازه شفاعت دادن او، بى‌دليل نمى‌تواند باشد

[١] مفسران بزرگ در تفسير اين جمله سه بيان دارند كه ما در عبارت بالا هر سه را با هم ذكر كرديم چون منافاتى با هم ندارند.