تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٩ - تفسير اينها پيامبران راستين بودند، اما

در سوره يوسف آيه ٧٧ مى‌خوانيم يوسف به برادران خود كه كار خلافى انجام داده بودند گفت: أَنْتُمْ شَرٌّ مَكاناً" شما از نظر مقام و منزلت بدترين مردميد".

به هر حال ادريس يكى از پيامبران بلند مقام الهى است كه شرح حال او در نكته‌ها خواهد آمد.

*** سپس به صورت يك جمع‌بندى از تمام افتخاراتى كه در آيات گذشته پيرامون انبياء بزرگ و صفات و حالات آنها و مواهبى كه خداوند به آنها داده بود، بيان گرديد چنين مى‌گويد:" آنها پيامبرانى بودند كه خداوند آنان را مشمول نعمت خود قرار داده بود" (أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ‌).

كه بعضى از فرزندان آدم بودند، و بعضى از فرزندان كسانى كه با نوح در كشتى سوار كرديم و بعضى از دودمان ابراهيم و اسرائيل" (مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ‌).

با اينكه همه اين پيامبران از فرزندان آدم بودند، ولى با توجه به نزديكى آنها به يكى از پيامبران بزرگ از آنان بعنوان" ذريه ابراهيم و اسرائيل" ياد شده، و به اين ترتيب منظور از" ذريه آدم" در اين آيه، ادريس است كه طبق مشهور، جد نوح پيامبر بود، و منظور از" ذريه كسانى كه با نوح بر كشتى سوار شدند" ابراهيم است، زيرا ابراهيم از فرزندان سام (فرزند نوح) بوده.

و منظور از" ذريه ابراهيم" اسحاق و اسماعيل و يعقوب است، و منظور از" ذريه اسرائيل"، موسى و هارون و زكريا و يحيى و عيسى مى‌باشد كه در آيات گذشته به حالات آنها و بسيارى از صفات برجسته‌شان اشاره شده.

سپس اين بحث را با ياد پيروان راستين اين پيامبران بزرگ تكميل كرده مى‌گويد:" از كسانى كه هدايت كرديم و برگزيديم افرادى هستند كه وقتى آيات خداوند رحمان بر آنها خوانده شود به خاك مى‌افتند و سجده مى‌كنند،