تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٥ - تفسير همه مىميرند!

براى دادن امتحانى در اينجا مى‌آئيد و پس از پايان امتحان و كسب تكامل لازم به جايگاه اصلى خود كه سراى آخرت است خواهيد رفت.

قابل توجه اينكه در ميان مواد امتحانى" شر" مقدم بر" خير" ذكر شده و بايد هم چنين باشد، زيرا آزمايش الهى هر چند گاهى با نعمت است و گاهى با بلا، ولى مسلما آزمايش بوسيله بلاها سختتر و مشكلتر است.

ذكر اين نكته نيز لازم است كه شر در اينجا به معنى شر مطلق نيست، زيرا فرض اين است شرى كه وسيله آزمايش و تكامل مى‌باشد، بنا بر اين منظور شر نسبى است، و اصولا در مجموع عالم هستى با بينش صحيح توحيدى شر مطلق وجود ندارد! (دقت كنيد).

لذا در حديثى از امير مؤمنان على ع چنين مى‌خوانيم كه امام بيمار شده بود جمعى از برادران (و ياران) به عيادتش آمدند عرض كردند"

كيف نجدك يا امير المؤمنين؟ قال بالشر:

" حالتان چطور است اى امير مؤمنان؟ فرمود:

شر است"!!" قالوا ما هذا كلام مثلك:" گفتند: اين سخن شايسته مثل شما نيست".

امام فرمود:"

ان اللَّه تعالى يقول‌ وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً فالخير الصحة و الغناء و الشر المرض و الفقر"

:" خداوند متعال مى‌گويد ما شما را با" شر" و" خير" آزمايش مى‌كنيم، خير تندرستى است و بى‌نيازى و شر بيمارى و فقر است" (و اين تعبيرى است كه من از قرآن مجيد انتخاب كرده‌ام).

در اينجا سؤال مهمى باقى مى‌ماند كه خداوند چرا بندگان را آزمايش مى‌كند، و اصولا آزمايش در مورد خداوند چه مفهومى دارد؟! پاسخ اين سؤال را در جلد اول تفسير نمونه ذيل آيه ١٥٥ سوره بقره آورده‌ايم كه آزمايش در مورد خداوند به معنى" پرورش دادن" است (شرح كامل اين موضوع را در آنجا مطالعه فرمائيد).