تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٥ - تفسير

(وَ لَوْ أَنَّا أَهْلَكْناهُمْ بِعَذابٍ مِنْ قَبْلِهِ لَقالُوا رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‌).

ولى اكنون كه اين پيامبر بزرگ با اين كتاب با عظمت به سراغ آنها آمده هر روز سخنى مى‌گويند و براى فرار از حق بهانه‌اى مى‌تراشند.

ما انتظار وعده‌هاى الهى را در مورد شما داريم، شما هم در انتظار اين هستيد كه مشكلات و مصائب دامان ما را بگيرد.

" اكنون كه چنين است در انتظار باشيد" (فَتَرَبَّصُوا).

" اما به زودى خواهيد دانست چه كسانى اهل راه مستقيم و آئين حقند و چه كسانى به منزلگاه حق، و نعمت جاودان الهى هدايت يافتند" (فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ وَ مَنِ اهْتَدى‌).

و با اين جمله قاطع و پرمعنى گفتگوى خود را با اين منكران لجوج و بهانه‌جو در اينجا پايان مى‌دهد.

خلاصه از آنجا كه اين سوره در" مكه" نازل شده، و در آن زمان پيامبر ص و مسلمانان تحت فشار شديدى از ناحيه دشمنان قرار داشتند خداوند در پايان اين سوره به آنها دلدارى مى‌دهد: گاه مى‌گويد: اموال و ثروتهاى آنها كه سرمايه زودگذر اين دنيا است و براى آزمايش و امتحان است چشم شما را بخود متوجه نكند.

و گاه دستور به نماز و استقامت مى‌دهد تا نيروى معنوى آنان را در برابر انبوه دشمنان تقويت كنند.

و سرانجام به مسلمانان بشارت مى‌دهد كه اين گروه اگر ايمان نياورند