تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٢ - تفسير فرعون خود را براى مبارزه نهايى آماده مىكند

مفسران ٧٢ نفر و به گفته بعضى ديگر به چهارصد نفر هم ميرسيد و بعضى ديگر نيز اعداد بزرگترى گفته‌اند.

و گروهى از آنها، فرعون و اطرافيان او را تشكيل مى‌دادند و بالآخره گروه سوم كه اكثريت از آن تشكيل يافته بود، توده‌هاى تماشاچى مردم بودند.

موسى در اينجا رو به ساحران و يا فرعونيان و ساحران كرد و" به آنان چنين گفت واى بر شما، دروغ بر خدا نبنديد كه شما را با مجازات خود، نابود و ريشه‌كن خواهد ساخت" (قالَ لَهُمْ مُوسى‌ وَيْلَكُمْ لا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذابٍ‌).

" و شكست و نوميدى و خسران از آن آنهاست كه بر خدا دروغ مى‌بندند و به او نسبت باطل مى‌دهند" (وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَرى‌).

واضح است كه منظور موسى از افتراى بر خدا، آنست كه كسى يا چيزى را شريك او قرار داده، معجزات فرستاده خدا را به سحر نسبت دهند و فرعون را معبود و اله خود بپندارند، مسلما كسى كه چنين دروغهايى به خدا ببندد و با تمام قوا براى خاموش كردن نور حق بكوشد، خداوند چنين كسانى را بدون مجازات نخواهد گذارد.

*** اين سخن قاطع موسى كه هيچ شباهتى به سخن ساحران نداشت، بلكه آهنگش آهنگ دعوت همه پيامبران راستين بود، و از دل پاك موسى برخاسته بود، بر بعضى از دلها اثر گذاشت، و در ميان جمعيت اختلاف افتاد، بعضى طرفدار شدت عمل بودند، و بعضى به شك و ترديد افتادند و احتمال مى‌دادند موسى پيامبر بزرگ خدا باشد و تهديدهاى او مؤثر گردد، به خصوص كه لباس ساده او و برادرش هارون، همان لباس ساده چوپانى بود، و چهره مصمم آنها كه على رغم تنها بودن، ضعف و فتورى در آن مشاهده نمى‌گشت، دليل ديگرى بر اصالت‌