تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٨ - تفسير يك تفكر خرافى و انحرافى

سپس قرآن به آنها چنين پاسخ مى‌گويد:" آيا او از اسرار غيب آگاه شده يا از خدا عهد و پيمانى در اين زمينه گرفته است"؟! (أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً).

كسى مى‌تواند چنين پيشگويى كند و رابطه‌اى ميان كفر و دارا شدن مال و فرزندان قائل شود كه آگاه بر غيب باشد، زيرا هيچ رابطه‌اى ميان اين دو ما نمى‌بينيم، و يا عهد و پيمانى از خدا گرفته باشد، چنين سخنى نيز بى‌معنى است.

آرى اين سخنان بى‌پايه كه ممكن است مايه انحراف بعضى از ساده‌لوحان گردد همه در پرونده اعمال آنها ثبت خواهد شد.

" و ما عذاب خود را بر او مستمر خواهيم داشت" (عذابهايى پى در پى و يكى بالاى ديگر) (وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا).

اين جمله ممكن است اشاره به عذاب مستمر و جاويدان آخرت بوده باشد، و نيز ممكن است اشاره به عذابهايى باشد كه بر اثر كفر و بى‌ايمانى در اين دنيا دامنگير آنها مى‌شود، اين احتمال نيز قابل ملاحظه است كه اين مال و فرزندان كه مايه غرور و گمراهى است، خود عذابى است مستمر براى آنها!.