پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٧ - با وجود عترت، گمراهى چرا؟

پيامبرتان در ميان شماست؟!» (فأين يتاه‌ [١] بكم! و كيف تعمهون‌ [٢]).

كسانى در بيابان‌هاى زندگى گمراه مى‌شوند كه، نشانه‌هاى حق را در دست نداشته باشند و افرادى حيران و سرگردان هستند كه دلايل روشن و معيارهاى شناخت در اختيارشان نيست، امّا شما با داشتن عترت پيامبر در ميان خود، هرگز نبايد به چنين سرنوشتى گرفتار شويد.

سپس براى معرّفى بيشتر مى‌افزايد: «آنان زمامداران حقّ‌اند، و پرچم‌هاى دين، و زبان‌هاى گوياى صدق و راستى.» (و هم أزمّة الحقّ، و أعلام الدّين، و ألسنة الصّدق).

كسانى كه خود را به آنها تسليم كنند، آنان را به سوى حق مى‌برند و آنها كه در كنارشان باشند، از زبان صدق آنان بهره مى‌گيرند و آنان كه از دور به آنها بنگرند، همانند كسى كه از دور به پرچم‌هاى هدايت مى‌نگرد، هدايت مى‌يابند. هر كدام به مقدار شناخت و تسليمشان بهره مى‌گيرند.

مفهوم تحت اللفظى جمله‌ «هم أزمّة الحقّ» اين است كه: «آن بزرگواران خودشان زمام‌هاى حقّ‌اند.» و همچنين مى‌شود آن را كنايه از زمامدارى حق دانست و در هر دو صورت مفهومش اين است كه: «حق به دنبال آنها در حركت است.» شبيه حديث معروفى كه مى‌فرمايد:

«عليّ مع الحقّ، و الحقّ مع عليّ يدور معه حيثما دار

، على، با حق است و حق با على، كه به هر طرف او بگردد، حق با او مى‌گردد» [٣].

تعبير به‌ «ألسنة الصّدق» اشاره به اين معنا است كه وجود آن بزرگواران زبانى‌

[١] «يتاه» از مادّه «تيه» (بر وزن شي‌ء) و «تيه» (بر وزن پيه) به معناى گم كردن راه و حيرت و سرگردانى است.

[٢] «تعمهون» از مادّه «عمه» (بر وزن فرح) به معناى تحيّر و سرگردانى است. بعضى گفته‌اند «عمى» در لغت عرب به معناى نابينايى چشم ظاهر است و «عمه» نابينايى چشم باطن. (البتّه عمى به صورت مجازى در فقدان بصيرت نيز به كار مى‌رود.)

[٣] اين حديث را «علّامه امينى» با سندهاى مختلف، از منابع اهل سنّت نقل مى‌كند (الغدير، جلد ٣، از صفحه ١٧٦ به بعد).