پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨١ - ترجمه

بخش دوم‌

لم يخلق ما خلقه لتشديد سلطان، و لا تخوّف من عواقب زمان، و لا استعانة على ندّ مثاور، و لا شريك مكاثر، و لا ضدّ منافر، و لكن خلائق مربوبون، و عباد داخرون، لم يحلل في الأشياء فيقال: هو كائن، و لم ينأ عنها فيقال: هو منها بائن. لم يؤده خلق ما ابتدأ، و لا تدبير ماذرأ، و لا وقف به عجز عمّا خلق، و لا ولجت عليه شبهة فيما قضى و قدّر، بل قضاء متقن، و علم محكم، و أمر مبرم. المأمول مع النّقم، المرهوب مع النّعم.

ترجمه‌

خداوند مخلوقات را نيافريده، تا پايه‌هاى حكومت خود را تحكيم بخشد و نه براى بيم از حوادث آينده بوده و نه براى اين كه در مبارزه با همتاى خود، ياريش دهند و نه به خاطر اين كه از فخر و مباهات شريكان فزون‌طلب و مخالفان برترى‌جويى، جلوگيرى نمايد، بلكه همه آنها مخلوق او هستند و در سايه لطفش پرورش مى‌يابند و بندگانى خاضع‌اند. در موجودات حلول نكرده تا گفته شود: در آنها (محصور) است و از آنها فاصله نگرفته تا گفته شود: از آنان جداست. آفرينش موجودات در آغاز بر او سنگين نبوده است، (و در ادامه راه) از تدبير آنچه ايجاد كرده است باز نمانده، و عجز و ناتوانى، او را از آفرينش (جديد) باز نداشته است. در آنچه فرمان داده و مقدّر ساخته، ترديدى به او راه نيافته (تا در كار خود شك كند) بلكه فرمانش متين، و علمش محكم، و كارش صحيح و بى‌خلل است. او كسى است‌