پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٥ - ترجمه

بخش اوّل‌

الحمدللّه المعروف من غير رؤية، و الخالق من غير رويّة، الّذي لم يزل قائما دائما، اذ لا سماء ذات أبراج، و لا حجب ذات إرتاج، و لا ليل داج، و لا بحر ساج، و لا جبل ذو فجاج، و لا فجّ ذو اعوجاج، و لا أرض ذات مهاد، و لا خلق ذو اعتماد: ذلك مبتدع الخلق و وارثه، و إله الخلق و رازقه، و الشّمس و القمر دائبان في مرضاته: يبليان كلّ جديد، و يقرّبان كلّ بعيد.

ترجمه‌

حمد و سپاس ويژه خداوندى است كه بى‌آنكه ديده شود شناخته شده است و در آفرينش موجودات به فكر و انديشه، نيازى ندارد، خداوندى كه هميشه بوده و تا ابد، خواهد بود، در آن هنگام كه نه آسمانى صاحب برجها وجود داشت و نه حجابهاى فرو بسته، نه شبى تاريك، نه دريايى آرام، نه كوهى در كنار درّه‌هاى وسيع، نه راهى پر پيچ و خم، نه زمينى آرام، نه مخلوقى صاحب قدرت، اين است پديد آورنده موجودات و وارث آنها و معبود خلايق و روزى دهنده آنها، خورشيد و ماه در طريق اطاعتش، پيوسته در حركتند: هر تازه‌اى را (با گردش پياپى خود) كهنه مى‌سازند و هر دورى را نزديك مى‌كنند.