پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٧ - ترجمه

بخش اوّل‌

أرسله على حين فترة من الرّسل، و طول هجعة من الأمم، و اعتزام من الفتن، و انتشار من الأمور، و تلظّ [تلظى‌] من الحروب، و الدّنيا كاسفة النّور، ظاهرة الغرور، على حين اصفرار من ورقها، و إياس من ثمرها، و اغورار من مائها، قد درست منار الهدى، و ظهرت أعلام الرّدى، فهي متجهّمة لأهلها، عابسة في وجه طالبها، ثمرها الفتنة، و طعامها الجيفة، و شعارها الخوف، و دثارها السّيف.

ترجمه‌

خداوند پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را هنگامى فرستاد كه مدّت‌ها از بعثت پيامبر پيشين گذشته بود و (لذا) امّت‌ها در خواب عميقى فرو رفته و فتنه‌ها مردم را هدف گرفته بود، در زمانى كه اعمال خلاف در ميان مردم منتشر بود و آتش جنگ‌ها زبانه مى‌كشيد، دنيا بى‌نور و پر از مكر و غرور بود، در آن زمان كه برگ‌هاى زندگى به زردى گراييده و اميد از بارورى درختانش، قطع شده و آبهايش در زمين فرو رفته بود، مناره‌هاى هدايت كهنه و فرسوده، و پرچم‌هاى ضلالت و هلاكت، آشكار گشته بود، دنيا در برابر اهلش قيافه‌اى خشن و در مقابل طالبانش چهره‌اى عبوس داشت، ميوه‌اى فتنه بود و طعامش مردار، در درون بوحشت و اضطراب، و در برون شمشير حكومت مى‌كرد.