پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٦ - و- آنها كه بىحساب وارد بهشت مىشوند

اعمال خيرشان، حساب را بر آنها آسان مى‌گيرد، قرآن مجيد مى‌گويد: «فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً وَ يَنْقَلِبُ إِلى‌ أَهْلِهِ مَسْرُوراً»، امّا كسى كه نامه اعمالش به دست راستش داده شده است، به زودى حساب آسانى براى او مى‌شود و مسرور و شادمان به خانواده‌اش ملحق مى‌گردد. [١] در حديثى از پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله آمده است:

«ثلاث من كنّ فيه، حاسبه اللّه حسابا يسيرا و أدخله الجنّة برحمته، قالوا: و ما هى يا رسول اللّه؟ قال: تعطي من حرمك و تصل من قطعك و تعفو عمّن ظلمك‌

، سه صفت است كه در هر كس باشد خداوند حساب را بر او آسان مى‌گيرد: به كسى كه تو را محروم كرده، عطا كنى! و با كسى كه از تو بريده، پيوند برقرار سازى! و از كسى كه به تو ستم كرده بگذرى و عفو كنى!» [٢] اين حديث به خوبى نشان مى‌دهد كه حساب آسان خداوند در قيامت، بازتابى است از حسابى كه انسان در اين دنيا با ديگران داشته است.

و- آنها كه بى‌حساب وارد بهشت مى‌شوند

، در برابر گروههايى كه در حساب آنها سخت‌گيرى و يا آسان‌گيرى مى‌شود، گروه سومى هستند كه بى‌حساب وارد بهشت مى‌شوند، آنها كسانى هستند كه در اوج تقوا و پرهيزگارى و معارف حقّه الهيّه بودند. در حديثى از امام سجاد عليه السّلام مى‌خوانيم:

«إذا جمع اللّه عزّوجلّ الأوّلين و الآخرين، قام مناد- فنادى يسمع النّاس- فيقول: «أين المتحابّون في اللّه؟» فيقوم عنق من النّاس فيقال لهم: «اذهبوا إلى الجنّة بغير حساب»

، هنگامى كه خداوند اوّلين و آخرين را (در روز قيامت) جمع مى‌كند، ندا دهنده‌اى بر مى‌خيزد و اين سخن را به‌

[١] سوره انشقاق، آيات ٧- ٩.

[٢] تفسير نورالثقلين، جلد ٥، صفحه ٥٣٧.