پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٨ - ٢- سخنى درباره عايشه و زندگانى او

باردارى تا زمانى كه به راه مى‌افتند در نظر بگيريم، مجموعا دوازده سال مى‌شود كه در سنين جوانى و نزديك به جوانى خواهد بود.

شايد به همين دليل است كه در تمام كشورها، حتّى در كشورهايى كه تساوى زن و مرد عملا در تمام زمينه‌ها انجام شده و مذهب در آنجا حاكميتى ندارد، بسيارى از كارهاى پر مسئوليّت و سنگين بر دوش مردان است و مسئولين سياسى و اقتصادى و اجتماعى، به طور اكثر از ميان مردان انتخاب مى‌شوند.

بنابراين، وجود پاره‌اى از تفاوت‌ها در ميان مسئوليت زنان و مردان، مانند عهده‌دارى منصب قضاوت، يا تفاوت در تعداد شهود زن و مرد، يا تفاوت در بهره ميراث كه دليل آن را در بالا ذكر كرديم، هرگز نمى‌تواند اصول كلّى برابرى را در ميان اين دو جنس در بعد الهى و انسانى و در بعد علمى و فرهنگى و در بعد اقتصادى بر هم بزند و در هر حال بايد تفاوت طبيعى اين دو جنس را پذيرفت و با شعارهاى دروغين، خود را در بيراهه گرفتار نسازيم.

٢- سخنى درباره عايشه و زندگانى او

«عايشه» دختر «ابوبكر» خليفه اوّل و از طائفه «تيم» كه يكى از شاخه‌هاى قريش است، مى‌باشد. مادرش «امّ الرّومان» نام داشت كه دختر «عامر بن عويمر» بود.

معروف اين است كه «عايشه» در سال چهارم بعثت در «مكّه» به دنيا آمد و در همان جا پرورش يافت و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بعد از همسرش گراميش «خديجه» با او ازدواج كرد و در ماه شوّال پس از جنگ «بدر» بنا به اصرار پدرش ابوبكر او را به خانه خود برد.

«عايشه» بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در زمان خلافت پدرش، «ابوبكر» و پس از وى در زمان حكومت «عمر» و حتّى نيمه اوّل خلافت «عثمان» از طرفداران جدّى حكومت‌