پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٧ - از پيشگويىهاى منجّمان بپرهيزيد

علم نجوم نهى كردم به خاطر اين است كه) نجوم به كهانت دعوت مى‌كند، و منجّم همچون كاهن است، و كاهن همچون ساحر، و ساحر همچون كافر است، و كافر در آتش دوزخ است! (بنابراين به پيشگويى اين منجّم كه گفت اگر در اين ساعت حركت كنى به مقصود نخواهى رسيد، اعتناء نكنيد) و به نام خدا به سوى مقصد حركت كنيد!» (فإنّها تدعو إلى الكهانة، و المنجّم كالكاهن، و الكاهن كالسّاحر، و السّاحر كالكافر! و الكافر في النّار! سيروا على اسم اللّه.

منظور از «كهانت» خبر دادن از امور پنهانى و پيشگويى درباره مسايل آينده و ادّعاى آگاهى بر اسرار پنهان است و در لغت عرب «كاهن» به كسى گفته مى‌شود كه مدّعى اين امور باشد، و در عصر جاهليّت افرادى بودند كه چنين ادعاهايى را داشتند، مانند «شقّ» و «سطيح» و در ميان كاهنان معمول بود كه سخنان باطل و بى‌اساس خود را با سجع و قافيه مى‌آميختند و با الفاظى جذّاب و پر طمطراق ادا مى‌كردند تا در دلها مؤثّرتر واقع شود و اگر مى‌بينيم پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله را، مشركان ناآگاه عرب، «كاهن» مى‌خواندند، به خاطر اين بود كه از طريق وحى پيشگويى مى‌كرد، به علاوه، آيات قرآن را كه در نهايت فصاحت و بلاغت بود، بر آنها تلاوت مى‌فرمود و چون آنها نمى‌خواستند «حقيقت را ببينند، ره افسانه مى‌زدند.» بنابراين، علم نجوم (منظور علم احكام نجوم است) سر از كهانت در مى‌آورد و كارهاى كاهنان، شباهت زيادى به ساحران دارد، چرا كه هر دو از طريق نيرنگ و تقلّب، به اغفال مردم ساده‌انديش، دست مى‌زنند و ساحر همچون كافر است، چرا كه بر خدا توكّل نمى‌كند و تكيه‌گاه او امور ديگرى است. خدا را عملا منشأ تأثير در سرنوشت خود نمى‌داند، بلكه تأثير را در امور ديگرى كه سحر و جادو است، مى‌طلبد و سرنوشت همه اين منحرفان آتش دوزخ است.